چشم هایم آبی بود



 

گفتگو با «سیمین بهبهانی»






زن در شعر ما یا «قمر خانگی» است یا «آهوی دربند»

 

 

 

 



پاکسیما مجوزی






فکر می کنم که ما باید کار خودمان را انجام دهیم و زیاد به کار دیگران توجه نکنیم که آنان چه کردند یا چه کار می کنند. برای اینکه کار اصلی ما نباید تقلیدی باشد. هنر خوب غیرقابل تقلید است زیرا اگر ما بخواهیم از بهترین آثار غرب تقلید کنیم چنین کاری اصلا میسر نیست چون محیط و نوشته هایشان با ما فرق دارد. به طور کل تقلید کار بسیار بدی است و ما باید خودمان صاحب سبک باشیم.

البته ممکن است گاهی شاهد تغییراتی در رمان یا شعر باشیم اما دلیل بر آن نمی شود که دست به تقلید بزنیم. نویسندگان ما خوشبختانه زیاد در بند تقلید نبوده اند، به طور مثال محمود دولت آبادی یا اسماعیل فصیح یا نویسندگان نسل جدید مثل (محمدرضا) کاتب، (ابوتراب) خسروی و دیگران آثار خوبی را به وجود  آورده اند. البته حتما طی این مدت آثار خوب دیگری هم آمده است.ادامه مطلب در - اینجا -





 

چشم هایم آبی بود

 

 










محمد رضا کاتب






به سختی می شود ایده و محور اصلی یک اثر ادبی یا هنری را مشخص کنیم . و صرفا به حادثه ، اشاره یا تجربه ای خاص بسنده کنیم . و بگوییم که نقطه شروع اثر این جا بوده است . چون آثارما بیشتراز هر چیزی باز تاب ناخود اگاه ما هستند . و نا خودآگاه ما مخزن وسیعی است که اندیشه ها ، سوال ها و تصویر سازی های ذهنی و نقاط تمر کز وهرچه که از طریق حواس مان دریافت می کنیم درخودش جا می دهد . نا خود آگاه ما انباشتی از اشاره ها ی فرهنگ ، جامعه و خانواده و کودکی ماست . همه این چیزها و هر چیز دیگری که به انسان می رسد در ساخت نا خود آگاه اش سهم دارد . و عامل تعین کننده ای برای ساخت شخصیت ، صفات وعملکرد اوست. بیشتر تصمیم های زندگی ما را نا خود آگاه مان بر اساس آن چه در مخزنش دارد می گیرد . و ما با انتخاب ها و تصمیم هایمان است که بروز وظهور پیدا می کنیم . لایه هایی که در نا خود آگاه ما انبار شده اند به روی هم تاثیر می گذارند و در وقت لازم بر اساس شرایط به عمل تبدیل می شوند . به همین دلیل است که به سختی می شود تکه هامان را رد یابی کنیم . چون چیز های زیادی دست به دست هم می دهند و روی هم تاثیر می گذارند وتاثیر می پذیرند تا در نهایت نقطه هایی در ما به هم مربوط شوند و خطی محوری را تشکیل دهند . خطی که بتواند بستر و محور یک اثر شود . به خصوص که در ناخود آگاه ما تکانه ها ی غریزی و تجربه های سرکوب شده وامیال نیرومند ارضاء نشده ی زیادی وجود دارد که هر کدام تاثیر خاص خودش را روی فهم ، خواست وانتخاب های ما می گذارند . و فقط از طریق تحلیل رویا ، آزمون های فرا فکنی وخطاها و  لغزش های زبانی و هیپتونیزم و شوخی ها یمان و...می توانیم به بخش کوچکی از محتوای ناهشیار خودمان دست پیدا کنیم . ناخود آگاه ما بر اساس داده ها ، اطلاعات و چیزها یی که به مرور در ما انبار شده اند ، دایم در حال انتخاب و تصمیم گیری است . و شاید به همین دلیل است که آثار ادبی وهنری هم بیشترین تاثیر را روی نا خوداگاه ما می گذارند و عمل می کنند . و بی هیچ دلیلی ناگاه ما مسحور چیزهایی می شویم که با ما غریبه هستند . به همین دلیل است که تبلیغات هم امروز در صدد است تا با همه قوا به لایه های زیرین ضمیر ناخود آگاه مخاطبانش نفوذ کند تا بتواند آن ها را وادار به کاری کند که می خواهد . چون از راه نفوذ به نا خودآگاه فردی و جمعی به راحتی می شود فرد و جامعه را در چنگ گرفت  و به هر سویی کشاند . نقش نا خود آگاه جمعی یا همان آرکی تایپ ها را هم نباید در این میان دست کم بگیریم .آرکی تایپ ها، تصاویر، شخصیت ها وطرح هایی هستند که درآثار مختلف ادبی وهنری و...تکرار می شوند . مثل مر گ وزندگی ، عروج به اسمان ، تصویر بهشت و دوزخ یا قهرمان اشوبگر، زن جادو گرو در جستجوی پدر و.. آرکی تایپ ها ته ذهن ما خانه کرده اند . و روی ما واعمال ما نیز تاثیر بسیاری دارند. تمام این چیزها روی ذهن ...و شخصیت مان سایه می اندازند و نمی گذارند به راحتی مشخص کنیم هسته ی مر کزی یک رمان یا هر اثر هنری دیگر چه بوده. شاید بتوانیم فقط اشاره ها ی مختصری داشته باشیم به چیزهایی که در ذهن وگذشته مان وجودی ملموس یا فعا ل دارند . نتیجه تصویری برای «چشمهایم آبی بود» محمدرضا کاتب                                                                   و درآثارما ن نیز بروز و ظهور می کنند . گاهی که به گذشته ها وکارهایم دقت می کنم، متوجه اشاره هایی از این دست می شوم. مثلا در برخی از کار هایم مثل کتاب نصف کشتی، نصف دریا یا رمان دوشنبه های آبی ماه یا رمان چشم هایم آ بی بود و...به شخصیت هایی بر می خورم که چشم هایشان آبی است یا یک چشم آبی مصنوعی دارند. این شخصیت که آدم عجیبی هم هست، گاه وبی گاه به صورت های مختلف به برخی از داستان هایم سرک می کشد. گاهی می ماند و گاهی هم زود می رود . چند وقت پیش با خودم داشتم فکر می کردم این آدم که گاهی فقط یک چشمش مصنوعی است، از کجا پیدایش شده است و دنبال چیست . وبعد ناگاه به یاد آوردم که در کودکی در همسایگی مان پسرکی بود که یک چشمش مصنوعی بود وآبی . نمی دانم چرا این طور فراموشش کرده بودم . چون پسرک یک موجود خاص ومرموز بود. و رفتارهای عجیبی هم داشت . و چون یک چشمش مصنوعی بود کمتر با کسی می جوشید و دمخور می شد . از همه دوری می کرد. و بیشتر مواقع تنها بود و گوشه ای از حیاط خانه شان در سکوت می نشست وزل می زد به جایی. نمی دانم چرا چشمش را تخلیه کرده بودند وحالا صاحب یک چشم مصنوعی شده بود. هرچه بود با کسی رفیق نبود و مادرش سعی می کرد هر طورشده با بچه های کوچه یک جوری دوست و همبازی شود و  از این حالت در بیاید. اما پسرک از همه دوری می کرد . وبچه ها هم از او دوری می کردند. چون پسرک با آن چشم مصنوعی ورفتارهای مرموز و سکوت عجیبش، کمی ترسناک به نظر می آمد . و  بچه ها با دیدنش خودشان را گم وگور می کردند . فکر کنم تنها دوست پسرک من بودم . و دوستی ما هم کمی عجیب غریب بود . پسرک هیچ وقت به کوچه نمی آمد. و وقتی من به خانه شان می رفتم، پسرک یک گوشه و کناری می نشست و سر خودش را با چیزی گرم می کرد. و من همین طور برای خودم توی حیاط می پلکیدم . نمی دانم اصلا این همه وقت چه می کردم ، فقط زیاد دورو بر پسرک نمی گشتم . چون وقتی نزدیکش بودی ،آن چشم مصنوعی به تو خیره می شد و وهمی خاص تورا می گرفت . به یاد نمی آورم هیچ وقت با هم حرفی زده باشیم . پسرک خیلی کم حرف بود . و من هم حسابی توی خودم بودم . فقط هر دوآن جا حضور داشتیم . و در حضور هم با خودمان بودیم . شاید فقط گاه گداری نگاهی به هم می انداختیم و  تمام . دیگر نه حرفی بود و نه هیچ چیز دیگری. کاری به کار هم نداشتیم . آن قدر آن جا برای خودمان می پلکیدیم و سرمان را با چیز های جور واجور گرم می کردیم تا یکی مان بلند شود و برود . عجیب آن که حتی وقتی پسرک هم نبود، من نگاهش را روی خودم حس می کردم. که کنجکاوانه مرا زیر نظر دارد . و مثل همیشه، چشم مصنوعی و بی حالتش به جای ثابتی خیره است و چشم دیگرش من و اطرافش را زیر نظر دارد . من بعضی از روز ها ساعت های زیادی را با او می گذراندم ، بی آن که خسته یا دلزده شوم . با ان که او هیچ حرفی نمی زد و تمام وقت ساکت بود اما چشم هایش به خصوص آن چشم مصنوعی اش، برایم کلی قصه ی جور واجور می گفت . قصه های هیجان انگیزی که خود پسرک هم از آن ها خبر نداشت. قصه هایی که بی پایان بودند . و حتی تا امروز هم ادامه دارند . ان قصه ها تمام شدنی نبودند چون قصه های آن چشم بی حالت وسرد نبودند . بلکه آن قصه ها ، قصه های خود من بودند . و من به بهانه ی آن چشم مصنوعی آن قصه ها را برای خودم تعریف می کر دم . و آن همه هم سر گرم بودم و حوصله ام از ماندن درآن حیاط سر نمی رفت . من به وسیله ی آن چشم وهمناک توانسته بودم با خودم حرف بزنم و بخشی از نا خودآگاهم را لمس کنم . یا تکه ای از نا خود آگاهم را در آن چشم بی حالت پیدا کنم . و بفهمم در من چه می گذرد و چه قصه هایی در من زندگی می کنند   / منبع - مجله اندیشه پویا - شماره 34 /



کتاب‌هایی که موفق به دریافت جایزه شده است


 

انتشارات هیلا فعالیت خود را از سال 1384 آغاز و تاکنون حدود 60 عنوان کتاب در حوزه ادبیات داستانی منتشر کرده است. کتاب‌های زیر از مجموعة آثار انتشارات هیلا موفق به دریافت جایزه شده است:
رمان
آفتاب‌پرست نازنین، نوشتة محمدرضا کاتب: تقدیرشده در کتاب  های فصل، زمستان 1388، و برنده بهترین رمان سال در چهارمین دوره جایزه ادبی روزی روزگاری و....

رمان قلعه‌مرغی؛ روزگار هرمی، نوشتة سلمان امین: برنده رمان اول بنیاد گلشیری،
مجموعه داستان هجوم آفتاب، نوشتة قباد آذرآئین: برنده جایزة مهرگان ادب،
رمان خورشید بر شانة راستشان می‌تابید، نوشتة جواد افهمی: برندة جایزه ادبی هفت اقلیم،

کتاب جویا مجموعه این اثار را  در شبکه فروش خود عرضه نموده است./هیلا/






دیگری همان خود است





 

شيما بهره‌مند



 

١  «من از هیچ‌چیز وحشت ندارم، نه از فقر، نه از تبعید، نه از حبس، نه از مرگ. اما از ترس وحشت دارم».
«ادبیات ادعانامه‌ای است علیه کارگزارانِ نظم، یا فراتر از آن ادعانامه‌ای به‌مراتب شدیدتر علیه نظم مستقر». فیلیپ مالوری با این تلقی، پیوند مسأله‌زای ادبیات و حقوق را پیش کشیده و در کتاب «ادبیات و حقوق»١ از سوفوکل و سروانتس و رنه دکارت تا راسین و روسو و بالزاک و داستایفسکی و کافکا و آندره مالرو را در این رابطه جای داده است. اما به‌زعم آنتونیو خانجیدو در مقاله «وحشت و حقیقت»٢، منشاء حس کنجکاوی ادبیات در مورد نهادهای کنترل‌گر مربوط به زمانی است که بالزاک همبستگی ارگانیک میان آن‌ها و جامعه را کشف کرد و به قدرت بخش‌های پنهان آن پی برد و نحوه سوءاستفاده آن‌ها را از آدم‌های حاشیه‌ای و منحط برای قوام‌بخشیدن به نظم مشاهده کرد. خانجیدو در این مقاله، حضور این نهاد و درهم‌تنیده‌شدنش با جامعه را نشان می‌دهد و اینکه چطور ادبیات از نقش تازه این نهاد در جهان معاصر پرده ‌برمی‌دارد. در نظرِ او بالزاک کسی بود که خیلی چیزها را زودتر از دیگران دید؛ از جمله مشاهدات او یکی هم نقشی بود که این نهادها رفته‌رفته در جهان معاصر کسب می‌کرد. فوشه، تمام دم‌و‌دستگاه را به ابزاری دقیق و قدرقدرت تبدیل کرده بود، برای حفظ دیکتاتوری ناپلئون چاره‌ای جز این نبود. اما «همین ابزار، در همان حال، در درون خود جهان قرینه‌ای را خلق کرد که به همان اندازه که امری تعیین‌کننده بود به همان اندازه هم امری تعیین‌شونده بود». بعد از سقوط ناپلئون نیروی کنترل‌گری که فوشه سازمان داده بود نقش مهمی در جهانِ بورژوایی و قانونی در شرف تاسیس کسب کرده بود، نقشی که بالزاک آن را در آثارش با تعبیر «پنهان‌سازی خودسرانگی» شناسایی کرد «از طریق شبیه‌سازی‌های حقوقی-قضایی». بعد خانجیدو نشان می‌دهد که این نقش به‌گونه دیگری نیز امکان بروز دارد: این نیرو «مجبور است در‌و‌پیکردارتر و ظریف‌تر عمل کند. به همین دلیل به شکل ارگانیکی با بقیه جامعه قاطی می‌شود». اینجاست که خانجیدو چرخش ظریف و تا حدی نامریی این نیرو را آشکار می‌کند که از طریق تاسیس شبکه‌ای پیچیده تحت‌لوای انواع‌ و اقسام نام‌های مستعار در کار جعل اتهام است و برای اجرای این کار ناگزیر از پیوند عمیق و نزدیک با تارو‌پود جامعه است و حالا برای رسیدن به این مقصود، «جامعه به روح‌ و ‌روان ‌هزاران‌هزار آدم مخبطِ تعلیم‌دیده نیاز دارد». در رمان‌های بالزاک این پنهان‌سازی از طریق تنیدگی با جامعه، در نوعی ادغام این‌دو تصویر می‌شود. «در کتاب‌های او همیشه لحظاتی وجود دارد که آدم خاطی و آدم استثمارگر از هم قابل تشخیص نیستند و اصلا چه‌بسا آدم استثمارگر همیشه خودش زمانی خاطی بوده باشد، مثل وُوترَن در باباگوریو، که در آنِ واحد هم بزرگ‌ترین جنایت‌کار بالزاک است و هم بزرگ‌ترین مامور». در ادامه خانجیدو به تکوینِ نقش تازه کنترل در جهان معاصر، در آثار داستایفسکی اشاره می‌کند. اینکه داستایفسکی نکته ظریف‌تری را در این نقش تازه درک کرده است: این نقش نمادین به‌مثابه وجدان انسان عمل می‌کند و حالا جامعه به واسطه این نقش می‌تواند به درون افراد نفوذ کند. در «جنایت و مکافات»، پورفیری پتروویچ، از طریق سین‌جیم‌کردن‌های مکرر عملا به‌نوعی به جفت راسکولینکوف تبدیل می‌شود.
خانجیدو در واکاوی نقش تازه این نهاد -که حالا درک و تفکر پیرامون آن، با ادبیات ممکن شده است- سرانجام به کافکا، نویسنده عصر ما می‌رسد. نویسنده‌ای که از پیوند این نهاد با مفهوم عدالت و استحاله این مفهوم در چرخه‌های قضا نوشت. «در نهایت این کافکا بود که توانست در محاکمه آن جنبه‌ای را در این نهادها کشف بکند که جنبه اساسی آن و در عین‌حال جنبه‌ای عمیقا اجتماعی بود. او این دو خصوصیت را غیرقابل تفکیک می‌دید، عدالتی که خودش نقش‌اش روز‌به‌روز بیشتر مثل نقش پلیس می‌شد». ما عادت کرده‌ایم باور داشته باشیم که آنچه موجب نظم یا خوشبختی جامعه می‌شود احترام‌گذاشتن به نظم و مقررات است اما کافکا در محاکمه درست عکس آن را به نمایش می‌گذارد: جامعه‌ای که ژوزف ک. را خرد می‌کند کاملا تحت‌سلطه نظم است اما نظم مستقری که به همان اندازه که ناپیداست بر همه چیز سیطره دارد و البته هیچ‌کس معنا و مفهوم‌اش را درک نمی‌کند. کافکا در «محاکمه»، درست برخلاف وظیفه نهاد کنترل‌گر یعنی برخورد با معلول‌ها، تا آستانه مواجهه با علت‌ها می‌رود و دست‌آخر از ناتوانی در مواجهه با علت‌ها می‌نویسد و نشان می‌دهد که این نهاد «همه چیزهایی را که به‌هزار و یک شگرد در خود سرکوب کرده‌ایم برملا می‌کند... حقیقت پنهانِ کسی که در واقع دیگری بود، به این مفهوم که مجبور نبود که به عمیق‌ترین اعماق خود سقوط بکند». درواقع ذهنیت تقلیل‌گرا، برای آن‌که بتواند «خودِ» افراد را دستکاری کند مجبور است حقیقت دیگری را بسازد. شخصیتی که به‌هزار زور و زحمت ساخته شده بود در این روند اوراق شده، همه توفیقی که در ساخت و پرداخت آن به‌دست آمده بود، از آن سلب می‌شود. از این مسیر دیگری به‌مثابه خود، بر فرد تحمیل می‌شود و شخصیتی که فرد به زحمت برای خود ساخته ویران می‌شود تا همان باشد یا شود که هرگز نمی‌خواسته است.

نتیجه تصویری برای «بی‌ترسی»

 


٢
چندی است که در ادبیات ما، این نقش کنترل‌گر را نهادها و سازمان‌های وابسته و چند نشرِ از قضا غیررسمی برعهده گرفته‌اند. نهادهایی که در قامت واضع مقررات، دستورالعمل‌هایی برای ادبیات صادر می‌کنند که درست مانند قانونِ کافکا قابل شناخت نیست، یا نهادهایی وابسته به شهرداری با داعیه فرهنگی که در جایگاه حافظان قانون نشسته‌اند. گفتن ندارد که هر دو کنترل اوضاع را دستور کار خود قرار دادند و نتیجه‌اش هم تداوم زمان حال و جلوگیری از هر دگرگونی است. حال‌ آنکه ادبیات در ذات خود با هیچ چارچوب و قاعده از پیش‌تعیین‌شده نسبتی ندارد که هیچ، با تخطی از گفتار مسلط شکل می‌گیرد. این است که زبان کافکا درست در لحظه سکوت قانون آغاز می‌شود. نهادهای اخیر با برپایی بوروکراتیک جلسات ادبی مانند این دستگاه‌ها عمل می‌کنند. برپاکنندگان نیز کارمندان این دم‌و‌دستگاه‌اند و مانند کارمندانِ کافکا تا حدی در جریان پرونده‌اند و بیشتر اوقات پرونده‌هایی مطرح می‌شود بی‌آنکه بدانند از کجا آمده و از این جلسات بیرون می‌رود بی‌آنکه بدانند به کجا می‌روند. نشانه‌اش هم اینکه در هر یک از این جلسات بزرگانی از اهل ادب یا مترجمان و نویسندگانی نورسیده در جایگاه می‌نشینند و حضار با کتاب‌هایی نو و بازنشده حتا، از راه می‌رسند و بعد همه می‌روند بی‌آنکه عایدی چندانی داشته باشند از بحث‌و‌فحص‌ها. بگذریم از نمایش رونمایی از کتاب‌ها موسوم به جشن امضا و نمایش‌هایی از این‌دست. این نهادها در کنار نشرهایی که حالا به‌واسطه این فضا، «دیگری» شده‌اند، جملگی وظیفه کنترل ادبیات و چاپ و اشاعه نوعِ بی‌مسأله و تنش آن را دارند و حتا در مواردی که به کتاب‌های مسأله‌زا می‌پردازند، به‌نوعی با دست‌گذاشتن بر مسائل حاشیه‌ای یا روایتی یکدست و گزارشی از کتاب، سعی دارند نقاط اتصال آن با وضعیت موجود را نادیده بگیرند یا تحریف و دستکاری کنند. اما در این مدارِ به‌جریان افتاده، نویسنده جریان غالب نیز بی‌نصیب نمانده است و اضطرابِ شیوه تخطی در نویسنده، جای خود را به ترس فراموش‌شدن میان خیل نویسندگان نورسیده اخیر و چاپ و فروش کتاب داده است. ادبیات اخیر ما دیگر با تخطی از زبان مسلط شکل نمی‌گیرد. در این طرز تلقی، نویسنده پیشاپیش دیگری‌شدنِ خود را پذیرفته است و حالا دیگر نیروی کنترل‌گر نامرئی است که با ادغام در این نهاد/نویسنده‌ها تقدیر ادبیات را رقم می‌زند و این نیروست که حکم به تخطی داده است، ازاین‌رو رمان‌ها خود بخشی از زبان کنترل‌گراند. شاید به‌همین‌دلیل است که در بسیاری از این کتاب‌ها راوی از زاویه‌دید عمودی داستان را روایت می‌کند، همچون نیروی کنترل‌گری که در بدو امر تنها قرار است واقعیاتی از روزگار رفته بر ما یا اکنون را نشان دهد اما درواقع به بسته‌بندی گذشته بی‌مسأله و ادامه اکنون به همین روال مشغول است.
تأسیس به‌یکباره انبوه مؤسسات فرهنگی و چندمنظوره نویسنده‌ساز در همین چرخه معنا پیدا می‌کند. مدرسانِ شریف این کلاس/کارگاه‌ها، گاه صاحبان تک‌کتاب‌هایی هستند که به برکتِ فضای گشوده فرهنگی در دو دهه پیش و رو آمدنِ چند نشر خصوصی، یکی دو جایزه هم بُرده‌اند یا کارشناسانِ یکی از این چند نشر بوده‌اند، یا منتسبان به یکی از نویسندگانی که به شکوفایی ادبیات اخیر باور داشتند و جوانی نویسندگان را قرینه‌ای می‌دانستند بر باروری ادبیات ما و بر طبلِ جدایی ادبیات از سیاست کوبیدند تا به‌زعمِ خودشان ادبیات را از چنگالِ ایدئولوژی حاکم بر ادبیاتِ دهه‌های چهل و پنجاه در آورند و به جایگاه واقعی‌اش برگردانند، طرفه آن‌که ادبیات را دودستی تقدیم ایدئولوژی تازه‌ای کردند که همانا «نظام بازار» یا «رئالیسم بازار» بود. در این حال‌وروز، ادبیاتی که در پی تأسیس سبک و زبان تازه است و نویسنده آن وجه اندیشیده‌ای مستمر دارد، بی‌شک مخل این چرخه خواهد بود. نویسندگان معاصری که هنوز در همین فضای ادبی موجود می‌نویسند، امثالِ امیرحسن چهل‌تن، محمدرضا کاتب، کورش اسدی، ابوتراب خسروی و دیگران در وضعیت اخیر یا باید طرد شوند و یا جذب این چرخه و این هر دو از راهِ کنترل امکان‌پذیر می‌شود. کاتب در دو رمان خود تعابیری را خلق کرده است که درست با وضعیتِ اخیر جفت‌وجور است: او تعبیر «تله‌شده» و «تله‌کننده» در رمانِ «رام‌کننده»٣ و «بی‌نام‌شده» و «بی‌نام‌کننده» در رمانِ «بی‌ترسی»٤ را به‌کار می‌گیرد. نظم نمادینی که تله‌ها را می‌سازد و نویسندگان و اهلِ فرهنگی که به دام می‌افتند و در ساحتِ دیگری خود به تله‌ساز بدل می‌شوند. بیایید «بی‌ترسی» کاتب را ‌نوعی بازنویسی «رام‌کننده» در نظر بگیریم یا بازتعریف روابط آدم‌ها، یکی حول محور تله‌شدگی و دیگری بی‌نامی و از این منظر وضعیتی را ترسیم کنیم که هم‌ارز با رمان‌های کاتب پیش رفته است. چرخشی که از «رام‌کننده» تا «بی‌ترسی» با آن مواجهیم، به‌تعبیری همان چرخشی است که وضعیت ادبی ما با آن روبه‌روست. اگر تا پیش از این نهادهای کنترل‌گر در ساختاری سلسه‌مراتبی شناسایی می‌شدند و زهر به‌طور مستقیم به بدن‌ها وارد می‌شد (رام‌کننده)، اینک با بی‌نام‌هایی (بی‌ترسی) سروکار داریم که تنها بی‌نامی‌شان نشان از تأثیر این نظم بر آنهاست و از اپیدمی نوعی بیماری موسوم به بی‌نامی پرده برمی‌دارند. در این چرخش، نظمِ مستقر استحاله یافته و نقاب به چهره زده است. بی‌نام‌شده‌ها و بی‌نام‌کننده‌ها در پی اکسیر رهایی‌اند، اما رؤیای راوی «بی‌ترسی» امکان تحقق ندارد: «یک کیمیا باید برای همه به یک اندازه کیمیا باشد». زیرا کیمیای بی‌نام‌کننده برای بی‌نام‌شده نه‌تنها راهِ علاج نیست که زهری مهلک نیز است. امید رستگاری یا رهایی نیز از همین شکاف سر بر می‌کند: بی‌نام‌ها هنوز بی‌نام‌اند، حتا اگر با نام‌های موقتی و جعلی یا قراردادی خوانده شوند. و همین نشانه‌ برای ذهنِ تند و تیزبینِ نویسنده‌ای چون کاتب کافی است تا این چرخش را در وضعیت ما، در وضعیت ادبیات ما بازشناخته و روایت کند و دست‌کم این روندِ نامرئی دیگری‌شدن را مرئی کرده و در عین حال «ادبیات» خلق کند. که به قولِ آنتونیو خانجیدو در مقاله «ادبیات و جامعه»٥، کار ادبیات همیشه برجسته‌کردن جوانبی از نارسایی‌های فرهنگ و جامعه است که ازقضا عادی و متعارف به‌شمار می‌آیند.
دیری‌ است که ادبیات ما در سایه این‌ دست نهادها، به دیگری شدن تن داده است. همان دیگری‌ که هرگز نمی‌خواست باشد. پس حق به‌جانب آلفرد دو وینیی بود که در دفتر خاطراتش نوشت، «از هیچ چیز وحشت ندارم... اما از ترس وحشت دارم».
پي‌نوشت‌ها:
١. ادبیات و حقوق، فیلیپ مالوری، ترجمه مرتضی کلانتریان، نشر آگه
٢، ٥. ادبیات و جهان، آنتونیو خانجیدو، ترجمه شاپور اعتماد، نشر آگه
٣. رام‌کننده، محمدرضا کاتب، نشر چشمه
٤. بی‌ترسی، محمدرضا کاتب، نشر ثالث

 منبع- روزنامه شرق







 

اعطای گواهینامه درجه یک هنری به 7 نویسنده







نتیجه تصویری برای محمدرضاکاتب




سیدرضا صالحی‌امیری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، عصر امروز همزمان با برگزاری اختتامیه جایزه جلال آل‌احمد در تالار وحدت، گواهینامه درجه یک هنری را به هفت نویسنده اعطا کرد.

میثاق امیرفجر 1328 - تهران  ، ابوتراب خسروی 1335 - فسا ، داوود غفارزادگان 1338 - اردبیل ،هدایت‌الله بهبودی 1339 - تبریز  ، محمدرضا کاتب 1345 - تهران  ، مجید قیصری 1345 تهران، و رضا امیرخانی 1352 تهران،از نویسندگانی هستند که گواهینامه درجه یک هنری را دریافت کردند.










«چشم‌هایم آبی بود»؛ آدم‌هایی غیرعادی در جغرافیایی غیرعادی








حمید نورشمسی








نتیجه تصویری برای «چشمهایم آبی بود» محمدرضا کاتب








به باور منتقدان آدم‌های رمان‌های کاتب به طور معمول جزو شخصیت‌های داستانی نامتعارف‌ قرار می‌گیرند؛ شاهد مثالی خارجی برای آنها وجود ندارد و برای‌شان اتفاقاتی غیرمعقول رخ می‌دهد.




 در آستانه اهدای نهمین دوره جایزه ادبی جلال آل‌احمد، خبرگزاری مهر نگاهی کوتاه و گذرا بر نامزدهای بخش رمان این جایزه ادبی خواهد داشت و نامزدهای این بخش که به نوعی مهمترین بخش این جایزه بوده و برگزیده آن، برگزیده مهمترین جایزه ادبی سال کشور محسوب می‌شود را مرور می‌کند.

پس از سه رمان «لم یزرع»، «برج قحطی» و «برکت» نوبت به «چشم‌هایش آبی بود» رسیده است؛

مادرم یک بار بهم گفته بود: «دارم دنبال خوشبختی‌ام می‌گردم. ناکس باز رفته یک جایی خودش را گم و گور کرده. نمی‌دانم این دفعه دیگر خودش را شکل چی در آورده. جنس خوشبختی این طوری است که تا با چشم نبینی‌اش به دنیا نمی‌آید. هر بار به رنگی در می آید. باید زرنگ تر از او باشی تا بتوانی بشناسی‌اش.»

آثار محمدرضا کاتب را باید از دل رمز و رازهای نهفته در دل سطور و نوشته‌های خودش شناخت. به گفته خود او تا رمان‌هایش را با چشم نبینی و نخوانی نمی‌توانی به دنیای او پا بگذاری. اساس رمان‌های او برای صحبت کردن درباره خود چیز زیادی ندارند. آثار داستانی او را باید خواند و از خواندش لذت برد و یا نبرد. ادبیات محمدرضا کاتب بیش از اینکه گفتنی باشد، خواندنی است.

رمان «چشم‌هایم آبی بود» نیز از چنین حس و حالی مستثنی نیست و به باور منتقدان ادبی اثری است که بیش از هر چیز سرگشتگی و گم‌شدن را القا می‌کند و روایت خود را نیز برای این مساله با سفر آغاز می‌کند، سفری که بیش از هر چیز با مرگ و نیستی عجین شده است.

کاتب، برخلاف شیوه متعارف داستان‌نویسی در سال‌های اخیر، در هیچ کدام از آثارش شخصیت‌های داستانی خود را به شکلی سرراست و صریح معرفی نمی‌کند، برایشان اسمی معمول انتخاب نمی‌کند و قرار نیست زیستی عادی در تقدیر آنها قرار داده باشد و یا سرزمینی معقول برای حیاتشان.

ماجراهای داستان او در نگاه نخست پیوندی با تجربه‌های عینی مخاطبش ندارد و درک آنها نیاز به دل دادن به موقعیت داستان و حس فضا و موقعیت تازه آنها دارد. این مساله در رمان «چشم‌هایم آبی‌ بود» نیز خود را نشان می‌دهد و مخاطب رمان می‌توان در طول روایت معجونی از خشونت، هنر، تجربه‌های در ناک انسانی را پیش چشم خود متصور ببیند.

نوع روایت این داستان به شکلی است که هیچ یک از ذهنیت‌های هیچ‌یک از شخصیت‌های داستان را نمی‌توان قبول کرد اما در عین حال نمی‌توان ادعا کرد که راوی با نگاهی عینی و تجربه‌پذیر نیز صحنه‌های روایتش را توصیف کرده باشد.

به باور منتقدان آدم‌های رمان‌های کاتب به طور معمول جزو شخصیت‌های داستانی نامتعارف‌ قرار می‌گیرند؛ شاهد مثالی خارجی و متعارف برای آن وجود ندارد و گاه برای آن‌ها اتفاقاتی رخ می‌دهد که شاید غیرمعقول نیز باشد با این همه کار ویژه کاتب که او را از بازنمایی روابط بیرونی آدم‌ها در درون این رمان دور کرده، این نکته است که چینش‌هایی تازه از صحنه‌های زندگی را پیش چشم مخاطبانش باز می‌کند و آدم‌ها را در وضعیت‌هایی قرار می‌دهد که جز در بافت رمان مواجهه آنها با هم امکان‌پذیر نیست.  ادامه مطلب










نامزدهای نهمین دوره جایزه ادبی جلال







نامزدهای نهمین دوره جایزه ادبی جلال در بخش رمان و مجموعه داستان کوتاه، در نشست خبری این جایزه معرفی شدند.

رمان:

«برکت» نوشته ابراهیم اکبری دیزگاه از نشر کتابستان معرفت

«پرتقال خوبی» نوشته پروانه سراوانی از نشر آموت

«چشم‌هایم آبی بود» نوشته محمدرضا کاتب از نشر نیلوفر

«لم یزرع» اثر محمدرضا بایرامی از انتشارات کتاب نیستان

«برج قحطی» نوشته هادی حکیمیان از انتشارات موسسه شهرستان ادب.

داوران بخش رمان نهمین جایزه جلال عبارت بوده‌اند از حسین فتاحی، قاسمعلی فراست و یزدان سلحشور.

ادامه مطلب



 


بی ترسی



ازمتن کتاب بی ترسی:
"قبول سرنوشت چیزی از جنس عقل نیست.بی ترسی آدم نشان از این است که باخودت و سرنوشتت کنارآمدی وترس علامت این است که هنوزبه تعادل نرسیدی.گاهی سرنوشت میتواندطوری ادم رامسخ کندکه فقط لذت درک وعقل میتواندباآدم اینکاررابکند.
قبول کردن هرچیزی,معنی و بهانه ای ازجنس خودش لازم دارد.
این معنی وبهانه خودش یک تکه ازسرنوشت آن است که باید بهش تن داد.چیزی که دور و بر یا حتی درون ماست وسیله ای برای حاکم شدن برسرنوشت,یا بگو اکسیرمان برماست.واینکه آدم بی عشق ناقص است و نمیتواندچیزی کامل راخلق کند.نهایت چیزی که خلق کند,شبیه خودش ناقص است.
.
.
نام کتاب:بی ترسی
نویسنده:محمدرضا کاتب

 

 

 

بگذاریدبااین جمله شروع کنم که میترسم درباره ی بی ترسی بنویسم.
این کتاب تقریبا دویست صفحه ای چنان حجمی دارد که نمیتوان درباره ی ان در دقیقه سخن گفت.ساعتهایی راطلب میکند.
روایت کودکی ست که پیرمردی برایش نقل میکندکه سالهاست بی نام است چون درخردسالی نامش رادزدیده اند.
کودک نامی برایش انتخاب میکند."زاد".
ناگهان پس از صفحاتی ویراستاراثر,درپاورقی طولانی ئی به میان روایت امده و توضیح میدهد که این اثر دراصل سه جلد بوده,وانقدر زایده داشته که انهارا حذف وتبدیلش کرده به این اثر و دراصل نام کتاب بی ترسی بوده.
حال راوی از اول شخص به دانای کل بدل میشود و ما زندگی "زاد"رامرورمیکنیم.
اوباپدرومادری زندگی میکند که والدین حقیقی اونیستند.غریبه ای به نام"ابن"وارد میشود واورابرای تحصیل باخودمیبرد.
محل تحصیل جایگاهی ست سراسر شکنجه و ازار.
انها دارو میسازند ولی داروهادرد میشوند.
او دانشمندی میشود.رقیبی برای "حیرت"که دانشمندی ست که علم راتجارت میکند.....
مطمئنم از هردیدی وارد داستان شوید لذت میبرید...
کاتب یکی ازبهترین های عصرمعاصرماست....                                                                                                                                                                                                                                  منبع -  
Shayan Shah



 


 



بررسي و تحليل رمان «هيس» با توجه به مولفه هاي وجودشناسانه پُست مدرن





 

 

 











 

نویسنده(گان): مهدي خادمي كولايي*، غلامحسين ملازاده 






پژوهش زبان و ادبیات فارسی






 

چکیده:
تحولات شتابنده و روز­افزون، تغییر مداوم نگرش­ها و پیدایش نظریه های متنوع ادبی در این زمانه دائماً نوشونده، ادبیات داستانی را نیز تحت تاثیر قرار داد و سبب شد تا داستان نویسان نیز- ناخودآگاه و گاه با ادراكی برآمده از خودآگاهی نوین- با كنار نهادن قواعد پیش­بنیاد، روایت هایشان را با وضعیت جهان جدید همسو كنند.
از آنجا ­كه كاربست شیوه رواییِ مرگ مولف در رمان «هیس» از محمدرضا كاتب، در مقایسه با سایر شاخصه­ های محوری آثار پسامدرن، برجستگی چشم پوشی ناپذیری دارد و همین امر سبب شده تا این اثر ظرفیت­های لازم و مناسبی برای این نوع از خوانشِ خاص فرامدرنی داشته باشد. نویسندگان این جستار برآنند تا استفاده از شیوه توصیفی- تحلیلی نشان دهند كه نویسنده­ در كنار به كارگیری سایر فنون فرانوگرایانه، از این شگرد به صورت ویژه، همراه با تنوع و فراوانی چشمگیری بهره جسته و از این نظر موفق به عرضه اثری شاخص به جامعه ادبی شده است.
كاتب، شاخصه مرگ مولف را عمداً با شكل­های گوناگون آن در جای­جای این رمان به­ كارگرفته و در كنار آزادیِ عملِ اشخاص داستان، فضاهای مناسب را نیز برای ورود خوانندگان به متن داستان فراهم كرده تا جمهوریت صداها در اثر او طنین رساتری داشته باشد.......

ادامه مطلب درفصلنامه پژوهش زبان و ادبيات فارسي

 


 


 


 


15کتاب در یک قاب






معرفی 15 کاندید نهایی جایزه «مهرگان ادب» در یک قاب

 




خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)- دبیرخانه جایزه «مهرگان ادب» در پایان مهرماه سال جاری، فهرست نامزدهای دریافت جایزه مهرگان ادب (دوسالانه 93-1392) را در بخش بهترین رمان اعلام کرد. در این دوره تعداد 197 رمان توسط هیأت داوران خوانده شده و از این میان به اتفاق آرا و یا با اکثریت آرای هیأت داوران، 15 رمان برای دریافت جایزه مهرگان نامزد شده‌اند که در ادامه، معرفی کوتاهی از این کتاب‌ها را می‌خوانید.
 

«بی‌ترسی»، اثر محمدرضا کاتب، نشر ثالث

محمدرضا کاتب، نویسنده و کارگردان متولد سال 1345 در تهران است. وی كه فارغ‌التحصیل رشته کارگردانی تلویزیونی است، رمان «هیس» را در سال 1369 روانه بازار كتاب كرد.  البته وی قبل از انتشار رمان «هیس» هم جوایزی را برای برخی آثارش که عمدتا مربوط به داستان نوجوانان بود، دریافت کرده ‌است.

داستان «بی‌ترسی» با شرح زندگی فردی شروع می‌شود که در سطور اول رمان اذعان دارد هیچگاه نتوانسته در زندگی برای خود نامی داشته باشد. او یک روز صبح در مقابل آیینه با یک «بی‌نام کننده» مواجه می‌شود. فردی که با شروع بیان قصه زندگی‌اش برای او مشخص می‌شود که در تمام عمرش با گرفتن نام افراد از آن‌ها و گرفتار کردنشان به مصائب و بیماری‌هایی آن‌ها را به انواع خودآزاری‌ و دیگرآزاری‌ها دچار می‌کرده است.

داستان کاتب در این رمان با بیان شرح زندگی این «بی‌نام‌کننده» شروع می‌شود و این شرح به سبک بیشتر داستان‌های کاتب، رمان را به فضاهایی سوررئال وارد می‌کند.

رمان «بی‌ترسی» ظاهرا در گذشته‌های بی‌زمان و مكان می‌گذرد و داستان زندگی انسانی به نام «زاد» را روایت می‌كند. «زاد» آدم‌های زیادی را كشته، انسان‌های زیادی را بیمار كرده و باعث درد و شكنجه بسیاری شده است. او به كارهایی كه انجام داده افتخار می‌كند و برای این افتخار دلیل‌های زیادی می‌آورد. شاید به همین دلیل است كه او می‌خواهد برای دیگران، از بزرگی، زیبایی و عظمت این قتل‌ها، شكنجه و مصیبت‌ها بگوید.

رمان «بی‌ترسی» اثر محمدرضا کاتب در 184 صفحه با شمارگان یک‌هزار نسخه، به بهای 9 هزار تومان توسط نشر ثالث منتشر شده است.ادامه مطلب در - اینجا -

 


 


 


تاریخچه خشونت در ادبیات داستانی معاصر

 


 

سینا حشمدار


«هیس» اولین اثر محمدرضا کاتب نبود ولی بعد از انتشار آن در سال 1378 بهترین و معروف‌ترین اثرش شد.  در این داستان هم با قاتلی سریالی مواجه هستیم که زنان را سر می‌برد. قاتلی که به شیوه فیلم‌های هالیوودی کم‌حرف است و مثل آب‌خوردن آدم می‌کشد. کاتب در این کتاب با الهام از شخصیت واقعی‌ای که آن روزها به خفاش‌شب معروف شده بود و با به‌کار گیری فرمی نو و خلاقانه رمانی قابل قبول و جذاب خلق می‌کند. نکته مثبت داستان کاتب، قرار دادن خشونت به عنوان زیر ساخت قصه‌اش است. خشونتی که راوی در زندان محکومین به اعدام با آن روبه‌رو می‌شود هیچ نمونه‌ی بیرونی در آثار داستانی معاصر نداشته. جایی که پایگاه خشونت است و مانند جنگ، در آن خشونت امری‌ست بدیهی. آدم‌ها در چند قدمی مرگ ایستاده‌اند و راوی چقدر خوب چنین فضایی را خلق می‌کند. این کتاب چه از لحاظ توصیف صحنه‌ها و چه از لحاظ شیوه نزدیک شدن به خشونتی نامعلوم و ریشه‌های آن، نمونه‌ای بسیار موفق در ادبیات داستانی ایران به‌شمار می‌آید. نمونه‌ای که به هیچ عنوان دست به توجیه و تحلیل نمی‌زند و این وظیفه را به عهده مخاطب می‌گذارد. اتفاقی که در هیچ یک از داستان‌هایی با مضامین مشابه نیافتاده بود.ادامه مطلب در-اینجا -


 


 


منِ دیگران و دیگرانِ من









چشم‌هایم آبی بود

 



 

«چشمهایم آبی بود» محمدرضا کاتب، رمانی است که عناصر سبکی خود را از سفر می‌گیرد. از وضعیت در سفر بودن و جایی قرار نداشتن و قرار نگرفتن. این سفر، خود ملازم مفهوم جست‌وجو است؛ جست‌وجوی چیزی که گویی «یافت می‌نشود» اما از خلال این سفر، آدم‌هایی می‌آیند و می‌روند و داستان‌های خود را از زبان راوی باز می‌گویند و داستان‌هاشان با هم تلاقی می‌کند، به هم می‌پیوندد و جاهایی به نحوی با هم یکی می‌شود که آدم‌های داستان، گویی هریک ادامه دیگری‌اند. از این منظر، «چشمهایم آبی بود» را می‌توان رمانی به شمار آورد
شکل گرفته از تکه‌پاره‌هایی که در کنار هم، در عین حفظ خصلت تکه‌پاره‌بودن، یک کل را می‌سازند و وحدتی را به ذهن متبادر می‌کنند. وحدتی که رنگ‌و‌بویی اشراقی دارد و تداعی‌گر گونه‌ای سلوک عارفانه نیز هست. راوی رمان «چشمهایم آبی بود»، همان دیگران است و دیگران، همان راوی و از خلال این نوع قصه‌گویی مرز میان چیزها و روابط مبتنی بر تقسیم‌بندی‌های عقلانی از بین می‌رود، همچنان که مرز میان مرگ و زندگی در کولاژهای «فتو»، یکی از شخصیت‌های این رمان، مخدوش شده و در عکس‌ها و چیدمان‌های او مردگان و زندگان چنان در هم ادغام شده‌اند که دیگر از هم تشخیص‌پذیر نیستند. در واقع در جهان رمان «چشمهایم آبی بود»، مرگ ادامه حیات و جزئی از آن و حیات نیز گویی ادامه مرگ و بخشی از آن است. مرگ و حیات نیز در این رمان، پیوندی این‌چنین با هم دارند و هر‌یک تکه‌ای از دیگری را در خود حمل می‌کنند. به‌همین‌دلیل مواجهه با مرگ در این رمان، همچون مواجهه با هرچیز دیگر، نه مواجهه‌ای تراژیک بلکه مواجهه‌ای سرخوشانه و آغشته به طنز و شوخ‌طبعی است. در «چشمهایم آبی بود»، گاه حوادث از پس‌زمینه‌های عینی‌شان جدا می‌شوند تا در کنار هم منظومه‌ای جدید بسازند که در آن معنای ضمنی و باطنی چیزها و رمز درونی‌شان بر خود چیزها و زمینه‌های عینی که چیزها به آن متصل‌اند غالب است و این معنای ضمنی طی سفری کشف و شهودی و سرخوشانه، سفری که هیچ قاعده و قانونی خود را بر آن تحمیل نمی‌کند آشکار می‌شود. ..... منبع - سالنامه ی شرق

 
 

 





هیس






 

نتیجه تصویری برای محمدرضاکاتب







 

  maryam  

از عجیبترین و البته بهترین كتابهایی كه خوانده ام، جزو موضاتیست كه نویسنده های ایرانی روی شان كار نمی كنند. بقول نیلی منتقد كتاب این كتاب از آن لعنتی های دوست داشتنی ست

 





 


لاله فقیهی

 

هیسِ محمدرضا کاتب به رمان های پست مدرنیستی پهلو می زند. ولی از آنجا که فضای فرهنگی-اجتماعی کشورمان هنوز زمینه های لازم و ضروری را برای برای خلق چنین متونی برنمی تابد،کاتب اندکی ناپخته و در القای عدم قطعیت، افراطی عمل می کند که البته با توجه به سابقه کوتاهِ این نوع تجربه در ادبیات جهان و به خصوص ایران اجتناب ناپذیر است. به هر حال تلاشِ کاتب برای آفرینش فضایی متفاوت و فرمالیستی موفقیت آمیز و قابل تحسین است.






 
چشم‌هایم آبی بود

 

 

  mohammad reza sadeqi

برای محمدرضا کاتب با بی ترسی چشهای آبی اش

اول بار که اثری از کاتب خواندم، هیس اش بود. مدتها بود که درباره ی قصه و قصه گویی ِ قوم ایرانی می اندیشیدم و به در و دیوار می زدم تا مفری برای رهایی ازش پیدا کنم. اما راه به جایی نمی بردم. امیدی هم نداشتم که از خلال رمان های منتشره چیزی دستم را بگیرد. هرچه بیشتر می خواندم، بیشتر به یقین می رسیدم. تا اینکه کاتب با صدای بلند هیسش جلویم سبز شد. صدا آن قدر بلند بود که ناگاه به خود آمدم و دیدم همزبانش شده ام و هیس را فریاد می زنم.
منظورم همذات پنداری با داستان  نیست. نه، بیش از آن. منظورم هم سخنی با خود کاتب است. کاتب چیزی را درجانش یافته و درصدد بیان حرفی است که من نیز چندی است بدان رسیده ام. و چه سخت و دشوار است بیان سخنی که هنوز زمانه مجال گفتنش یا گوش شنیدنش را نداده است. اما ناله های کاتب در رنج فهم این حقیقت از میان رمان هایش چنان نوای هم آهنگی با زنجموره های من دارد که انسان را به یقین می رساند که هردو را یک مار گزیده.
قومی که نتواند قصه بگوید یعنی تاریخی ندارد. و قوم بی تاریخ چیست؟ هیچ! درواقع مردمی که قصه ندارند و یا توان قصه گفتن ندارند (مگر این دو فرقی هم باهم دارند؟!) اصلا میان بود و نبودشان تفاوتی نیست. اشارات تاریخی را می گذارم و می گذرم تا هرکه خواست خودش به دنبال آنها برود. فقط سرنخ آنکه هر ملتی در هر دوره ی تاریخی که توانست خودش را تثبیت کند، قصه های زیادی برای گفتن داشت، و همه ی آن ها را به نحو احسنت گفت. حتی در دوران جدید هم اینطور است. میان اهل فلسفه معروف است که غرب را فلاسفه ساختند؛ اما روسیه و ژاپن که فیلسوفی نداشتند، پس به کدام وسیله در ساخت تمدن غرب شریک شدند؟! داستان گویان! کافی است با چشمانی باز به دیگر اقوام بنگرید تا ببیند هر قومی که از جای خود تکانی خورده، توانسته اول قصه ی خود را بگوید.
ما چه؟! ما دیربازی است که بی قصه‎ایم. مدت هاست که کلمات را گم کرده ایم و خیال مان رخت بربسته و به ناکجا رفته. اما کاتب در میان ما گنگ خواب دیده است. فهمیده که درچه وضعی به سر می بریم و مُدام در تلاش است قصه ی بی وضعی ما را بهمان بگوید. اما ما تمام کر!
درست همینجاست که من با کاتب احساس هم زبانی می ‎کنم. اینجاست که من نیز خودم را گنگ خواب دیده می بینم و از رنجی که او می ‎برد آگاهم.
کاتب در چشمهای آبی اش نیز که دراصل هم سن و سال هیسش باید باشد، فریاد گنگ برمی آورد و کم کسی هست که صدایش را فهم کند. در هیس پی ‎می‎زند و خون در مجمع می ریزد و به آینه می نگرد، در "چشمهایم آبی بود" حیران و ویلان دربه‎در جول‏‎خورش می شود و به هرکجا و ناکجا سرک میکشد.
گم گشته ی کاتب، گم شده ی قوم ایرانی است که در بی وضعی تام به سر می برد و هر روز به رقصی در می آید و خود نیز نمی داند چه می خواهد. در یک کلام آنچه من فهمیده ام این است که کاتب سخن از درد جان میگوید.
جناب کاتب، دست مریزاد. از تنهایی درمان آوردی






 

  Ehsan

!هیس؛ رمانی که کمی مبهم آغاز می شود؛ خوب ادامه می یابد؛ و گنگ تو را رها می کند





 

 

  Nojournalistl

این محمد رضای کاتب هم اعجوبه ای است در رمان نویسی، یکی از سیاه ترین رمان هایی که خوانده ام، و تلخ





 

 

  Ali

این کتاب منو بیچاره کرد







  Mehdi Miri Disfani

 

رمان هیس رو احسان بهم پیشنهاد داد تا بخرم. تابستان 90 که رفته بودم ایران.
رمان سرگذشت آدمهای تنها (و به شدت خسته ای) است که در دایره بسته خشونت گرفتار شده اند و مرگ تلخ و موهشی به انتظار آنها نشسته است. ستوان، جهان شاه، نعمان و مجید همه گرفتار خشونت از خردسالی تا انتهای عمر هستند. کتلت و کریم و بقیه هم همینطور. از خشونت جنسی تا خشونت روحی و فیزیکی که مجالی برای خروج از این دایره بسته برای هیچ کدامشان باقی نمیگذارد.
اینکه پسر صفر همان کودکی  ستوان است و یا مجید همان ستوان است، نه تنها به جذابیت تکنیکی داستان افزوده بلکه شاید نماینگر این است که فارغ از خصوصیتهای فردی آدمهای داستان، زندگی آنها در زنحیره خشونت و درد و رنج به هم پیوسته است و نهایتا به هم میرسد.
از محتوا که بگذریم، محمدرضا کاتب در ساخت و پرداخت شخصیتهای اصلی و همینطور مکانها بسیار موفق بوده است. ترسیم و تجسم مکانهایی از جمله حجره و انبار نعمان، بساط عمومصطفی، اتوبان، و میدان محل اعدام برای من بسیار راحت بود و در خلال خواندن رمان به صورت تدریجی روی داد. درک رفتار شخصیتها هم راحت و طبیعی روی داد. به نظر من این نتیجه فضاسازی دقیق و ارایه جزییات ضروی و لازم در متن است.
کتاب من را پس از مدتها به تهران برگرداند، به دستفروشهای میدان صادقیه در شبهای سرد زمستان، به کارگرهای خسته و درمانده دور میدان مرکزی قلعه حسن خان و پلیسهای خسته تر دایم در حال گشت. به انبارهای آهن یافت آباد و دفترهای انتهای انبارها و به تهران و خشونت نهفته در زیر پوست این شهر.





 


 

Mehdi khani

هیس روایت تکان دهنده ای است از خشونت،خشونتی عیان که از جایگاه رئالیسم خود خارج می شود .آدم های داستان چه پاسبانِ گاه دل رحم و گاه خشن که آنچه را می خواهد نمی کند و آنچه را نمی خواهد می کند، چه جهانشاه و چه مجید در چیزهایی مشترکند:آنها انسانهای تنهایی هستند که با حلقۀ مرگ به هم می پیوندندوموجوداتی بی پروایند که یا در فکر مرگند و یا کشتن.فصلِ روایت جهانشاه از قتلهایش که با سر تیزک رگ گردن زن ها را می زد بخصوص لذتی که از جان دادن آخرین قربانی خود می برد تکان دهنده و کم نظیر است.رمان کاتب خلاقانه و مدرن است وما با نویسنده ای سروکار داریم که پست مدرن را فهمیده است






 

  Nezam 

کاش عقلم می رسید یک مرگ با افتخار انتخاب می کردم.اینطور مردن روحیه آدم را پاک کسل میکند.دیگر آدم نمی تواند افتخار کند به آرام مردنش.آدم زرنگ کسی است که از مردنش هم مثل زندگی اش لذت ببرد والا چه فایده دارد آدم بمیرد،بهتر است زنده باشد و رنج ببرد






 

 

  Reyhaneh 

بیست اردیبهشت نوشتم : اگر قرار نبود هفته ی دیگه بیاد سر كلاس ، از صفحه ی بیست جلوتر نمی رفتم . كاتب نیامد . من هم تا آخر كتاب خواندم ...





 

   Ainaz

ای کاش این روایت تازه، تک و ناب رو با اون چیزی که نمی دونم سعی در ایجاد تکنیک بوده یا چیز دیگه اینقدر خراب نمی کرد.





 

  Maa jed

اگرچه نبوغ فراوان دارد و روایت در عین از هم گسیختگی بسیار جذاب از کار درآمده و دوست داشتنی هم هست ولی برای تبدیل شدن به یک اثر عالی و منحصر به فرد یک چیزهایی که نمیدانم آن چیزها چیست را کم داشت .دوست ندارم درباره ش بگویم روایت جریان سیال ذهن و یا کتابی پست مدرن ویا چنین چیزهایی ، چون این تعابیر اصلن به فهم بهتر کتاب هیچ کمکی نمیکند ولی دست کم و به طور قطع این را می شود به راحتی گفت که در نو و مدرن بودن این کتاب هیچ شکی نیست و شجاعت و توانایی این تجربه ستودنی است





 

 

  Sareh Pedram

شاید فکر کنید مگه میشه کتابی با این درجه از خشونت قابل خوندن باشه؟ بله! در واقع این خشونت داستان رو به شدت گیرا میکنه و جهانشاه یک کاراکتر بی نظیر میشه... حیف که آخر کتاب کمی گنگه و مطمئنا خواننده دلش میخواد داستان کمی واضح تر به سرانجام برسه





 

 

  Kebrit 

جهانشاه میگفت:
"دم دمهای آمدن مشتی قربانعلی معنی خیلی چیزها برایت عوض میشود. یکمرتبه میبینی چیزی که سی سال یک قیافهای بوده حالا یک قیافهی دیگر شده، یک رنگ دیگر شده. کلید خیلی از رازهای این جهان دست مشتی قربانعلی است."
به مرگ میگفت مَشتی قربانعلی ...more







 

  Fateme Moradi fard

یکی که خوب بلد است بدن را قطعه قطعه کند و برای اینکارش دلیل هم دارد.


 

“جهانشاه گفت:

از اینکه با طناب بمیرم خیلی می ترسم. آن هم با گره های گنده ای که سرش می زنند. کسی که با طناب بمیرد، نمرده خفه شده فقط. باید خون تا قطره آخرش از بدن برود بیرون تا آدم مرده حساب شود. تیرباران خوبی اش همین است: با طناب خون لخته می شود فقط توی رگ ها. آن طوری روح آدم همه اش زجر می کشد. تا خون آدم نریزد بیرون روی زمین، روح سبک نمی شود،نمی رود بالا. روی زمین می ماند. آن وقت مجبور است هی برود تو نخ این و آن و اذیتشان کند.” —
 

“و بدی اسرار در این است که خیلی از آنها را اگر همین طور صاف بگویی مطلب از دست می رود.فقط باید به آن اشاره کرد و رفت.شنونده باید عاقل باشد احتیاجی به عقل گوینده نیست.”


 


 


 


 



ادامه نوشته

حمایت  اهل  هنروقلم از حسن روحانی


حمایت بیش از ۱۵۰۰ اهل قلم از حسن روحانی





 






 

بیش از ۱۵۰۰ نفر از اهل قلم ضمن فراخواندن مردم به شرکت در انتخابات ریاست‌جمهوری، حمایت خود را از حجت‌الاسلام والمسلمین حسن روحانی اعلام کردند.

در متن این بیانیه ارسالی به ایسنا آمده است:

به نام خداوند جان و خرد

در آستانه دوازدهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری ایران قرار داریم؛ انتخاباتی که تاثیر آن بر اکنون و آینده کشور ما حیاتی خواهد بود. در سال ۱۳۹۲، وحدت خردگرایان، حول محور منافع ملی، به پیروزی رئیس‌جمهوری منجر شد که با درایت و عقلانیت توانست آلام و مشکلات اصحاب فرهنگ و قلم را به تدریج و بنابر قدرت خود کاهش دهد. اکنون ادامه آن راهِ روشن، به همت و پشتیبانی دوباره مردم شریف ما بستگی دارد.  

امید است که دولت دوم تدبیر و امید، در رفع فضای امنیتی از عرصه فرهنگ و هنر کشور و فساد علمی به هر شکل و نوع آن بکوشد و شفافیت هرچه بیشتر در تخصیص بودجه‌های حوزه فرهنگ را پیش نهاد همت خود قرار دهد. اصحاب اهل قلم این مرز و بوم، ضمن دعوت اقشار گوناگون مردم به حضور در صحنه انتخابات ۲۹ اردیبهشت‌ماه، استمرار دولت تدبیر و امید را مقدمه عبور از انواع تهدیدها و مخاطرات می‌دانند و بر این باورند که حمایت همه‌جانبه از رئیس‌جمهورِ فرهنگ‌دوست، جناب آقای دکتر حسن روحانی، در این برهه حساس، برای این مرز و بوم آینده‌ای بهتر و روشن تر رقم خواهد زد، همچنان که بی‌تفاوتی نیز سایه‌ای از مشکلات و مخاطرات سهمگین بر فراز ملک، فرهنگ و هنر خواهد افکند.

 

فهرست امضاکنندگان اهل قلم به شرح زیر است:

ابراهیم پور، سمیرا؛ ابراهیم نژاد، سمانه؛ ابراهیم نژاد، مهدی؛ ابراهیمی لویه، نسرین؛ ابراهیمی، امان اله؛ ابراهیمی، بهمن؛ ابراهیمی، زهرا؛ ابراهیمی، شیوا؛ آبسالان، عقیل؛ آبشناسان، سعیده؛ ابوالفتحی، احمد؛ ابویی مهریزی، مجتبی؛ آتشکاری، مصطفی؛ احدی، زهرا؛ احسانی، ملیحه؛ احمدزاده، مهرداد؛ احمدسلطانی، لیلا؛ احمدلو، سوری؛ احمدنژاد، امیر؛ احمدی اختیار، مهدی؛ احمدی دوستدار؛ احمدی فقیه، محمدامین؛ احمدی گیوی، مریم؛ احمدی مفرد، علیرضا؛ احمدی، آرزو ؛ احمدی، ارسلان؛ احمدی، امین؛ احمدی، حسن؛ احمدی، محمد؛ احمدی، مریم؛ احمدیان، زهرا؛ آخانی، حسین؛ اخلاصی، احمد؛ اخوان، محمدکاظم ؛ آخوندی، محسن؛ اخوی، امید؛ ادراکی، آیلین؛ ادهمی، ابراهیم؛ ادهمی، حسین؛ آذرپاد؛ آذرمی، فرزاد؛ آذری شهرضایی، رضا؛ اذکائی،  پرویز ؛ اذکایی، پرویز؛ آرام، مریم؛ ارتجایی، نسرین؛ ارجح، اکرم؛ ارجمند،  محسن؛ ارجمند، احسان؛ ارجمند، بهار؛ اردلان، رضا؛ ارژنگ، اصغر؛ ارشد، کاوه؛ ارشدی بیدگلی، محمدحسین؛ آریا، آیدا؛ آزادپور، فرهاد ؛ آزادسرو، ارس؛ آزادی مطلق،  مهدی؛ آزادی، احمد؛ آزادی، روزبه؛ آزادی، زینب؛ اسپرهم، داود؛ استخری، پروین؛ استواری، محسن؛ اسداللهی، الله شکر؛ اسدزاده، مصطفی؛ اسدی تبریزی، حسن؛ اسدی، فرزدق؛ اسفندیاری مهر، پرویز؛ اسفندیاری مهر، سمیه؛ اسفندیاری، منوچهر؛ اسفندیاری، نازنین؛ اسلام دوست، جواد؛ اسلامی کلانتری؛ اسلامی، قاسم؛ اسلامی، محرم؛ اسلامی، مریم؛ اسلامی، مصطفی؛ اسماعیل پور، محمودرضا؛ اسماعیل نژاد، ناصر؛ اسماعیل نیا، محمود؛ اسماعیلی،  سجاد؛ اسماعیلی، جمال؛ اسماعیلی، عصمت؛ اسماعیلی، مژگان؛ اسمعیلی، حامد؛ اشراقی، امین؛ آشوری، هنگامه؛ اصغرنژاد، حسین؛ اصغری، آوا؛ آصف نخعی، فروزان؛ اعتصام، حامد؛ اعتمادی، شهرناز؛ اعتمادی، محمدجواد؛ اعظم، سید مصطفی موسوی ؛ اعلم، هوشنگ؛ آفتابی، محمد ؛ افتخار، رفیع؛ افخمی، حنیف؛ افسرده، زهره؛ افشار سمیرمی، علی؛ افشار، اردشیر؛ افشاری، علیرضا؛ افشون، صدیقه؛ افشین وفایی،  محمد ؛ افقهی، اسماعیل؛ افکاری،  فریبا؛ افلاک سیر، عبدالعزیز؛ آقااحمدی، امین‌الله؛ آقازاده، حسین؛ آقامیرزایی، محمدعلی؛ اقانوری، علی؛ آقایی شوکی، سهیلا؛ اقبال زاده، شهرام؛ اکبریان، لیلی؛ اکباتان، عبدالله؛ اکبرلو، مریم؛ اکرمی، فریماه؛ اکرمی، موسی؛ آل احمد، آسیه؛ امام جمعه، امیر؛ امامی نائینی، نسرین؛ امامی، صابر؛ امامی، علیرضا؛ امامی، غلامرضا؛ امانی، اختر؛ امانی، پیمان؛ امجدی (ولدبیگی)، آرش؛ امن پور، مریم؛ امن پور، ناهید؛ امن خانی، عیسی؛ امی، ارجان؛ امیدی؛ امیدی پور، رضا؛ امیر بانو کریمی؛ امیرابراهیمی، مسرت،  ؛ امیرتیمور، ایمان؛ امیرخانی، غلامرضا؛ امیرهدایی، شیوا؛ امیری ندری، علی؛ امیری نیا، سعید؛ امیری، پرستو؛ امیری، عباس؛ امیری، علی؛ امیری، مجتبی ؛ امیری، محمد؛ امیریان، طیبه؛ امین، احمد، ؛ امینی، افسون؛ امینی، حسن؛ انتظاری، مرضیه؛ انصاری، رامین؛ انصاریان، معصومه؛ انصاریفر، هوشیار؛ انواری، محمدجواد؛ انوریان یزدی، مجتبی؛ اهتمام، مریم؛ آهنکار، حمیده؛ آهو قلندر، سیدطالب؛ اوجی، منصور؛ اوحدی، مهرانگیز؛ اودشا، محمد حسین ؛ اویسی کیخا،  زهره، ؛ ایار، فرهاد؛ ایازی روزبهانی، فریبا ؛ ایازی، سیدعلی؛ ایازی، علی اصغر؛ ایبد، طاهره؛ ایرانی، اکبر؛ ایردموسی، محرم؛ ایمان پور، محمدتقی؛ ایوانی، فرزاد ؛ بابازاده، جواد ؛ باباصفری، علی اصغر ؛ بابایی، انسیه؛ بابایی، بابک؛ بابائی، حسن؛ بابایی، حمید؛ بابایی، رضا؛ بابایی، فرزانه؛ بابایی، کبرا؛ باریکانی، نصر؛ باسره، میلاد؛ باغبان، محمدعلی؛ باقرپور، شیما؛ باقری، بهادر؛ باقری، حسین؛ باقری، ساعد؛ باقری، فاطمه؛ بالود، سارا؛ بایرامی، رقیه؛ بحرینی، حمیده؛ بختیاری، احمدرضا؛ بختیاری، زهرا؛ بختیاری، فرزاد ؛ بختیاری، محسن؛ بدخشان،  نعمت الله؛ بذرافشان، آیت؛ بذرافکن، مهنا؛ براتی خوانساری،  محمود؛ براتی،  فرهاد ؛ براهام، کیوان؛ بربر، مسعود؛ برخواه، انسیه؛ برخورداری، مهین؛ بردستانی، رضا؛ برزگر محمودی، ریحانه؛ برزندیقی، مهدی، ؛ برزویی، آناهیتا؛ برنجی، پیمان؛ برهان، بهزاد؛ برومند، محمد؛ برومندی، ندا؛ بزرگی، شبنم؛ بزرگی، نیما؛ بزرگیان، مژده؛ بستانی، قاسم؛ بشری، جواد؛ بصارتی، علی؛ بقایی، حکمت؛ بلوری متین، حمید؛ بنایی، عارف؛ بنفشه، رضا؛ بنی اسدی، فاضل؛ به خیال، مهدی؛ بهبودی، محمود؛ بهرامی، اردشیر؛ بهرامی، امیر؛ بهرامی، سعیده؛ بهرامی، عسکر؛ بهرامی، محمود؛ بهرامی، نوشین؛ بهرامیان، علی؛ بهرامیان، مولود؛ بهرنگ، حسین؛ بهروزی، مهدی؛ بهزادافشار، امیرحسین؛ بهشتی، امیر؛ بهفر، مهری ؛ بهلولی زنجانی، حمیدرضا؛ بهمن پور، فروغ؛ بهمنی، محمدعلی؛ بهنام خانیکی، سعید؛ بوستانی، رضا؛ بی آزار، جعفر؛ بیات، دکتر حسین؛ بیات، محمدرضا؛ بیک، نینا؛ بیگ محمدی، ابوطالب؛ بیننده، علی؛ پاپایی، رسول؛ پارسا نسب، محمد؛ پارسا، سعید؛ پارسا، عبدالله؛ پاسالاری، عبدالله ؛ پاسبان،  محمدرضا؛ پاک سرشت، سلیمان ؛ پاک نژاد، مهراد؛ پاک، عبدالصالح؛ پربار، زهرا؛ پرچمی، عباس؛ پرحلم، محمد؛ پرک، نسرین؛ پرندین، کیومرث؛ پرهیزکار، فرشاد؛ پروار، حمیدرضا؛ پرواز، حمیدرضا؛ پرواز، حمیده؛ پرورش، منیژه؛ پرویزی، فریبا؛ پروین گنابادی، بهرام؛ پری زنگنه، عبدالحسین؛ پزشک، علی ؛ پشنگ، اردشیر؛ پناهی، ثریا ؛ پهلوان، فرهاد؛ پورحسین، مهدی؛ پورسلیمان، علی؛ پورسینا، میترا؛ پورعظیمی، سعید؛ پورقناد، فرزانه؛ پورمجنون، ابراهیم؛ پورمجیدیان، پروین، ؛ پورمحمد، علیرضا؛ پورمحمدی املشی، ؛ پورمحمدی، نعیمه؛ پورمند، شیدا ؛ پورنجاتی، مصطفی؛ پورنمین، محمدابراهیم؛ پوروردی، عاصف؛ پوروطن، احد؛ پوری، احمد؛ پویان، مجید ؛ پیرحیاتی، سارا؛ پیرزاده، اردشیر ؛ پیروزی، شادی؛ پیری، زینب؛ پیری، عیسی؛ پیشگر، جواد؛ تاج بخش، اسماعیل؛ تاج بخش، قدریه؛ تاره، مسعور؛ تبریزی، غلامرضا؛ تدینی، منصوره؛ ترابی، ذبیح الله ؛ ترکاشوند، افشین؛ ترکاشوند، افشین؛ ترکمانی، حسینعلی؛ ترکمنی آذر،  پروین؛ تسلی بخش، فهمیه؛ تقوی، سیدعلی؛ تقوی، محمد، ؛ تقویان، ناصرالدین علی؛ تقی پور،  رضا  ؛ تقی زاده، دکتر فاطمه ؛ تقی زاده، سمانه؛ تقی زاده، مهدی؛ تقی زاده، هادی؛ تمیزی، مهدی؛ تندرو صالح، شاهرخ؛ تنکابنی،  حمید ؛ تهمورثی، روح الله؛ تواضعی، جابر؛ توانگر، حمیدرضا؛ توکلی، زهرا؛ توکلی، فائزه؛ توکلی، مینا؛ تیمورزاده بابلی، دکتر پیام؛ ثاقبی، حسین ؛ ثباتی، علی؛ جاجوندیان، رویا؛ جباری، حبیب؛ جبرائیلی علویق، سلمان؛ جداری عالی، جعفر؛ جداری، رحیم؛ جدی، کاوه؛ جدی، محمدجواد؛ جدیدیان، احمد؛ جریده بیدگلی، امیر محمد؛ جزایری، سیدعلی؛ جزینی، محمدجواد؛ جعفرزادگان، فرزانه؛ جعفرزاده قره ضیاءالدین، محسن، ؛ جعفری چمازکتی، احمد؛ جعفری حسینی، سید محمد امین؛ جعفری قنواتی، محمد؛ جعفری، احمد؛ جعفری، جهانگیر؛ جعفری، رضا؛ جعفری، زهرا؛ جعفری، سعید؛ جعفری، سید محمد مهدی؛ جعفری، مریم؛ جعفری، مسعود؛ جعفری، نوید؛ جلال زاده، همدم؛ جلالی، نادره؛ جلالیان، محمدحسن،   ؛ جلالیان، مرضیه؛ جلوه نژاد، پروین؛ جلیلوند، عرفان؛ جم راد، فاطمه؛ جمالی عالم، فائزه ؛ جمالی هنجی، حمیده؛ جمالی، محدجواد؛ جمشیدی خراسانی، حسن؛ جمشیدی، دکتر علی؛ جمشیدی، رضا؛ جمشیدی، محمدکاظم؛ جمشیدی، مژگان؛ جمشیدی، معصومه؛ جمشیدیان، سجاد؛ جمشیدی‌کیا، زهره؛ جنادله، علی؛ جهانگشته، مریم؛ جهانگیری اکبری، مهندس مرتضی؛ جهانوند، داود؛ جوان، محمد؛ جواهری، سپیده؛ جوزی، مسعود؛ جویباری، ری را؛ جیحونی، مصطفی ؛ چترایی عزیزآبادی، مهرداد؛ چنگیزی، احسان، ؛ چنگیزی، اسحاق؛ حاتم، علی؛ حاتمی،  امیرحسین؛ حاتمی، امیرحسین؛ حاتمی، جعفر؛ حاتمی، جواد؛ حاتمی، زهرا؛ حاتمی، سولماز؛ حاجی یوسفی، الناز ؛ حاصل نادری دره شوری، مراد؛ حافظی، پروانه؛ حبیبی، لیلا؛ حجازی، سوده؛ حجت انصاری، سمانه؛ حجتی، غزاله؛ حدادی، محسن؛ حدیثی، رضا؛ حسن پور، فرامرز؛ حسن تقی، اعظم؛ حسن وند، مریم؛ حسن‌زاده، فرهاد؛ حسنوند، عباس؛ حسنوند، عبدالرضا؛ حسنی، زهره؛ حسین خانی، میثم؛ حسین زاده؛ حسینی، شوکا؛ حسینی مروست، سید اصغر؛ حسینی،  مریم ؛ حسینی، بهناز؛ حسینی، حاتم؛ حسینی، سید مسعود؛ حسینی، سیدسجاد؛ حسینی، شکوه السادات؛ حسینی، علیرضا؛ حسینی، لیلا؛ حسینی، محمد؛ حسینیان، اسماعیل؛ حسینیان، مجتبی؛ حشمتی، عمران ؛ حضرتی، حسن؛ حضرتی، مریم؛ حق پرس، ماهرخ ؛ حقانی، آهنگ؛ حقانی، فتح‌الله؛ حقیقت طلب، محمد؛ حقیقت طلب، محمود؛ حقیقت طلب، هوشنگ؛ حمزه ای، رودابه؛ حمزه گودرزی، مهندس علی‌اصغر؛ حمزه ئی، مهدیه؛ حمصیان، فاطمه؛ حمیدزاده گیوی، اکبر؛ حنیفی، طاهره؛ حیدری ساوجی، سعید؛ حیدری شاهی ، زهره؛ حیدری،  محبوبه؛ حیدری، احمد علی ؛ حیدری، حمیدرضا؛ حیدری، علیرضا؛ حیدری، مریم؛ خاتمی، حمیدرضا؛ خاوندی زاد اقدم، سعید ؛ خبازها، رضا؛ خبازی، علی؛ خدابنده، فرشته؛ خداپرست، امیرحسین؛ خدادوست، علیرضا؛ خداشناس، میثم؛ خداوردیان، شهرام؛ خدایاری، سهیل؛ خدایگان، میرسلیم؛ خدیش،  پگاه؛ خرازیان، بهاره؛ خراسانی زاده، مهسا؛ خراطها، خرمشاهی، بهاءالدین؛ سعید، ؛ خزاعی، امین رحمتعلی؛ خزاعی، گیتی (راضیه)؛ خزایی، زینب؛ خسرونجدی، رویا؛ خسروی، امیر؛ خسروی، امین؛ خسروی، شیرین؛ خسروی، فریبرز؛ خسوری، رباب؛ خضری، زهره؛ خلجی، عباس، ؛ خلیفه، خسرو؛ خلیقی، بهاره؛ خلیل زاده، مرضیه؛ خلیلی فر، سمانه؛ خلیلی، خلیل الله ؛ خلیلی، مهدی؛ خلیلی، مینا؛ خندق آبادی، حسین؛ خواجه وند، سولماز؛ خواجوی، مختار؛ خورشیدی پاجی، محمدرضا؛ خورشیدی، جواد؛ خورشیدی، سینا؛ خوش نیت، فاطمه؛ خوشخوی دلشاد، روشنک؛ خوشمشرب،  مهرناز ؛ خوشه چین، علی؛ خیام، مسعود؛ خیام، هوشیار؛ خیرخواه، عاطفه؛ دادبه،  اصغر؛ دادخواه، غلامرضا؛ دادخواه، غلامرضا؛ دارایی، علی؛ دانای طوس، مریم؛ دانشور، غزاله؛ داودی، حسین؛ داور، نغمه؛ داوری اردکانی، نگار؛ داوری، زهرا؛ درزی، قاسم؛ درگی، پرویز؛ درودگر، محمد؛ درویش پور سیاح، احمد؛ درویشی، سیمین؛ دری، زهرا؛ دژم، مهرنوش؛ دلکش، سروش؛ دمشناس، ابراهیم؛ دنیوی، حسین؛ دهباشی، علی؛ دهقان منشادی،  فریده؛ دهقان، فریده؛ دهقانی،  محمد؛ دهقانی، آمنه؛ دهقانی، مجید؛ دوست قرین، عباس؛ دولت خواه، امینه ؛ دولتی،  علی؛ دوله، معصومه؛ دیانتی، محمد؛ ذاکر، فرشته؛ ذاکری، فریده؛ ذاکری، محمدصالح؛ ذاکریان، علیرضا؛ ذکاوتی قراگزلو، علیرضا؛ ذکریایی؛ ذهبیون، باقر؛ ذیلابی، نگار؛ رابط، علیرضا ؛ راحله، شهاب؛ رادفر، عبدالرضا، ؛ رازانی، عباس؛ رازانی، لاله؛ راستگار، صبا؛ راستگو، نفیسه، ؛ راستی پور، مسعود؛ راسخی، دکتر جلیل؛ راسخی، سعید؛ راغب،  محمد؛ رایان، محمد؛ ربیعی، زینب؛ ربیعی، سمیه؛ رجایی، مریم؛ رجبی، احسان؛ رجبیان، ساناز؛ رحمان، فائزه؛ رحمانی، مژگان؛ رحمانیان، داریوش؛ رحمت اللهی، حامد؛ رحمتی، انشاالله، ؛ رحمتی، محمد مهدی؛ رحمتی، محمدکاظم؛ رحیم پور، مهدی؛ رحیم زاده، زهرا؛ رحیمی سرخنی، رقیه؛ رحیمی،  مراد ؛ رحیمی، راحله، ؛ رحیمی، سعید؛ رخشا، فروغ؛ رزمجو، شیرین؛ رزمجویی، تهمینه؛ رزمجویی، محمد کرم؛ رستگاری، فرشید؛ رستمزاده؛ رستمی، ذبیح اله؛ رستمی، علی؛ رسول زاده اقدم، صمد؛ رسول زاده، زهرا ؛ رسولی پور، سهیلا؛ رسولی، احسان ؛ رسولی، الهام؛ رسولی، سمیرا؛ رشیدی، امیرحسین؛ رشیدی، مرتضی؛ رضا حضار مقدم ؛ رضا رسولی؛ رضازاده، حبیب؛ رضائی برگشادی، فرج اله؛ رضایی،  مهدی؛ رضایی، امین؛ رضایی، آناهیتا؛ رضائی، حمید؛ رضائی، داود؛ رضایی، روح الله؛ رضایی، فاطمه؛ رضایی، منیره؛ رضائی، مهین؛ رضواندوست، احمد ؛ رضوانی، عباس؛ رضوانی،یدالله؛ رضوی، دکترمحمدرضا ؛ رضوی، سمیرا؛ رضوی، علیرضا؛ رضویان، امیرشهاب؛ رضی زاده، نسرین؛ رفعتی پناه، مهدی؛ رفیع زاده، حمیدرضا؛ رفیعی، عادل؛ رفیعی، یوسف ؛ رمجی، نرگس؛ رمضان زاده، مهدی؛ رمضان زاده، یعقوب؛ رمضانی، دکتر ربابه؛ رمَضانی سعادت ابادی،  احمد؛ رمضانی مقدم، حسنعلی؛ رمضانی مقدم، طاهره؛ رمضانی، ابراهیم؛ رمضانی، سحر؛ رمضانی، فراس؛ رمضانی، فراس؛ رمضانی، محمد؛ رمضانی، میلاد؛ رنجبر، محمد؛ رنجبر، همت الله؛ رنگانی، زهرا؛ رهبانی، زهره؛ رهبر، سمیرا؛ رهبری، بهرنگ؛ رهنما برگرد، علیرضا؛ رهنما، ساره ؛ روحانیان، دکتر احمد ؛ رودگر، قنبرعلی؛ روزبه، محمدرضا؛ روشنفکر،  اکرم؛ روغنی، شهره، ؛ روهنده، مجید؛ ریخته گران خمسه، انسیه؛ ریگی، ناصر؛ رئوفی، اعظم؛ رئوفی، ناهید؛ رئیسی، سمیه؛ زارع، آزاده؛ زارع، حمید؛ زارع، سما؛ زارع، مهرماه؛ زارعی مهرورز، عباس؛ زال پور، هومن ؛ زالی زاده، محسن؛ زالی زاده، مسعود؛ زاهدپور، علی؛ زاهدی، امیر؛ زاهدی، مهدی؛ زبردست، ایرج؛ زحلی، فرزانه؛ زرگر،  یداله؛ زرگران، ایمان؛ زرنگارزاده شیرازی، آتوسا؛ زرینکلاه، بهروز؛ زرینی، حسین؛ زمان زاده، سامان؛ زمان فشمی، ارمغان؛ زمان فشمی، ندا؛ زمانی، زهرا؛ زمانی، سمیه؛ زمانی، فاطمه؛ زمانی، فاطمه؛ زمانی، محسن؛ زنجانی، حسین؛ زند، سلمان؛ زنده  دل، حسن؛ زندی، ماندانا؛ زندی، مریم؛ زنگانه، محمدتقی؛ زنگنه، حسین؛ زهتاب، جواد ؛ زهتاب، مجید؛ زهدی، سمیرا؛ زهری، نازی؛ زوارقی، رسول، ؛ زین‌العابدین، علی اکبر؛ زینالی اناری، محمد؛ زینی؛ زینی، مهری؛ ژاله، بهروز؛ سادات بیدگلی، سیدمحمود؛ سادات‌شریفی، سید فرشید؛ ساداتی فیروزآبادی، سمیه؛ سارلی، ناصر؛ ساری خانی، حسن؛ ساعدی، محمد؛ ساکت، سلمان ؛ سالار، ماهرو؛ سالاروند، فاطمه؛ سالاری فر،  محمدرضا ؛ سالمی گلعذانی، علی؛ سالمی، غلامحسین؛ ساوجی، علی؛ سبزیان پور، وحید؛ سپاهی یونسی، عباسعلی؛ سپهر، فرزاد؛ سپهری شاملو، زهره؛ سپهری، محمد؛ ستاری، رضا؛ ستاری، سید یوسف؛ ستایش، فرشته؛ سرابندی مقدم، افسانه؛ سرایانی، محمدتقی (امیر)؛ سرحدی، ابراهیم؛ سرهنگی، علی؛ سروری، امید؛ سعادت، یوسف؛ سعادتی، کاظم؛ سعیدی فرد، فرزانه؛ سعیدی، حوریه؛ سعیدی، سید مسعود؛ سلاجقه، داریوش؛ سلامی، سبلان؛ سلامی، غلامرضا؛ سلطانی، بایرام؛ سلطانی، رحمت؛ سلطانی، محمدعلی؛ سلطانی، مهدی؛ سلوکی، کیومرث؛ سلیم گندمی، حمید؛ سلیمانی دهکردی، کریم؛ سلیمانی، ابراهیم؛ سلیمانی، ابراهیم ؛ سلیمانی، بلقیس؛ سلیمانی، پژند؛ سلیمانی، حسین؛ سلیمانی، سام ؛ سلیمانی، شروین؛ سلیمانی، عبدالرحیم؛ سلیمانی، محمد؛ سلیمی باهر، حسن؛ سلیمی نسب، علی اصغر؛ سلیمی،  قاسم ؛ سلیمی، احسان ؛ سلیمی، حسین؛ سلیمی، حمید؛ سلیمی، نیما؛ سلیمیان، عباس؛ سمیعی اصفهانی، علیرضا؛ سهامی، فرهاد؛ سهرابی زاده، سهراب؛ سهرابی، یحیی؛ سودایی، بیتا، ؛ سوری لکی، جواد؛ سوری، عین الله؛ سیاحی منش، کاظم؛ سید قاسم، لیلا؛ سید یاحسین، سمر؛ سید، جعفر؛ سیدحاجی، سیداکبر ؛ سیدریسی، رویا؛ سیدمحمدی، مرتضی؛ سیستانی، وحیده؛ سیف اللهی، الهه؛ سیمین آبادیان؛ سیوشی، کیهانه؛ شادمان، محمد؛ شاه آبادی، حمیدرضا؛ شاه حسینی؛ شاه حسینی، الهه؛ شاه حسینی، مهری؛ شاه سنی، شهرزاد؛ شاهین دژی، شهریار؛ شایگان فر، نادر، ؛ شایگان، مهران؛ شایگان، نادر، ؛ شب نورد، امیر ؛ شجاع، محمد جواد؛ شجاعی، علی؛ شراهی، اسماعیل؛ شرفپور، شیوا؛ شریعتمداری، حمیدرضا؛ شریعتی فرانی، سعید؛ شریعتی، خدیجه؛ شریف زاده، فاطمه؛ شریفی، میلاد؛ شریفی، هیمن؛ شعبان پور، محمدعلی؛ شعبانی، اسدالله؛ شعبانی، علی؛ شعبانی، نوشین؛ شعبانیان، جعفر؛ شعیری، حمیدرضا؛ شفیعی سروستانی، مریم، ؛ شفیعی، امیر؛ شفیعی، امین؛ شفیعی، حدیث؛ شفیعی، رضا؛ شفیعی، کمال؛ شفیعیون، سعید؛ شکری، کاظم؛ شکراللهی، احسان الله؛ شکرانی، مریم؛ شکویی، مریم؛ شمس، داود؛ شمس، سید محمد کاظم؛ شمسی پور، محمدباقر؛ شمسی، غلامرضا؛ شمشیری، بابک، ؛ شهابی، الهه؛ شهبازی، عبدالرضا؛ شهبازی، مژگان؛ شهدادی، احمد؛ شهربانویی، علیجاه؛ شهرستانی، متین؛ شهریاری، سیامک؛ شهشهانی، سهیلا؛ شهنازی، جواد؛ شهیدانی، شهاب؛ شوقی، مهناز؛ شیخ الاسلامی، حسین؛ شیخ الحکمایی، عماالدین؛ شیخ زاده، الهام؛ شیرازی، مرجان؛ شیرخدایی، میثم؛ شیری، محمدرضا؛ شینی دشتگل، هلنا؛ صابر، ایمان؛ صابر، زینب؛ صادق زاده، فیروزه؛ صادق نیا، مهراب؛ صادقی؛ صادقی زاده، سلمان؛ صادقی سعید، سعید؛ صادقی، سیامک؛ صادقی، شایسته؛ صادقی، عباس؛ صادقی، گودرز؛ صادقی، محمدطاهر؛ صادقی، مسعود؛ صادقیان، حمید؛ صارم، فرحناز؛ صارمیان، علی؛ صافی، سید رضا؛ صالحی، جواد؛ صالحی، شهاب‌الدین؛ صالحی، محمد؛ صالحی، مریم؛ صانعی، علی؛ صحت نژاد ، علی حسن؛ صحراگرد، مهدی؛ صحرایی، جلیل؛ صحرائی، شهرام؛ صدای پنهان؛ صدرالساداتی، سیدعلی؛ صدری زاده، نگین؛ صدری نیا، باقر، ؛ صدیق، فرخنده؛ صدیق، محسن؛ صدیقی، وجیهه؛ صدیقیان، حسین؛ صرافیان، علی؛ صرامی فروشانی، علی؛ صفاخو، علیرضا ؛ صفارزاده، سهیلا؛ صفاری، ژوبین ؛ صفائی، پانته آ؛ صفت کار حقی، مریم؛ صفدری، حسن؛ صفرزاده، حبیب اله؛ صفری آق قلعه؛ صفری پور، حامد؛ صفری، آواد؛ صفری، فرزانه؛ صفی پور، اعظم؛ صفی پور، علی؛ صلاحی راد، محسن؛ صلواتی،دانش؛ صمدی، نسیم ؛ صمیمی، پریسا؛ صمیمی، علی؛ صنیعی پور، محسن؛ صولتی، مصطفی؛ صیادی، سارا؛ ضیاء شهابی، پرویز؛ ضیاء، محمدرضا؛ ضیغمی، امیر؛ طاقدیس، سوسن؛ طالبی دارابی، باقر؛ طالش انسان دوست، فرشته؛ طالقانی، محمد مهدی؛ طاهری، امیر؛ طاهری، فرهاد؛ طاهری، مژگان؛ طاهری، مهدی؛ طاهری، مهندس محمدحسین؛ طایفه، سیما؛ طباطبایی، جعفر؛ طباطبایی، سیدکاظم؛ طباطبایی، علیرضا؛ طباطبایی، محمدعلی؛ طبیب‌زاده، امید؛ طیه، عاطفه؛ ظریفیان، غلامرضا؛ ظهوری زنگنه، بیژن؛ عابدی، زهرا؛ عابدی، محمدامین؛ عابدی، هادی ؛ عابدین پور، سعید؛ عابدینی، آزاده؛ عارف، امین؛ عارفی، بابک؛ عاشری، نزهت؛ عاشقی، سعید؛ عامری سیاهویی،  وحید ؛ عامری گلستانی، حامد؛ عامری، پردیس؛ عبادی ارام، مریم؛ عباسی داکانی،  پرویز؛ عباسی، جواد، ؛ عباسی، حجت الله؛ عباسی، عباسعلی؛ عباسی، عیسی؛ عباسی، مختار؛ عبدالعلی زاده، یوسف؛ عبداله زاده، اسماعیل؛ عبدالهی، حامد؛ عبدالهی، مجید؛ عبدالهی، محمد؛ عبدالهی، نگرس؛ عبدامین، مجید؛ عبدی، زهرا؛ عبدی، عیسی؛ عبودی، خاتون؛ عدالت، محسن؛ عدالتی نسب،  علی ؛ عدلی، محمدرضا؛ عرب، محمد؛ عربستانی، مهرداد؛ عربعلی، مهدی؛ عرفان منش، حسام؛ عرفانیان، مسعود؛ عروج نیا، پروانه؛ عزت ور، زهرا؛ عزتی، محسن؛ عزیزی،  محمدرضا؛ عزیزی، فریبرز؛ عزیزی، مجتبی؛ عزیزی، محمد؛ عشایری، شهناز؛ عطار، رحمان؛ عطارچیان، ناهید؛ عطایی، فرناز؛ عظیمی پور، نسیم؛ عظیمی شهرابی، محمد؛ عظیمی یانچشمه ،  مجید؛ عظیمی،  میلاد؛ عظیمی، ناصر، ؛ عقیلی، نسیم؛ علاءالدینی شورمستی، کمال الدین؛ علوی طلب، میترا؛ علوی، سیدرضا؛ علی اکبری، محمد؛ علی بخشی، گودرز؛ علی بیگی، سجاد، ؛ علی زاده (هامون)، زهرا؛ علی نیا، امیر؛ علی یاری، سلمان؛ علیجانی، محمد؛ علیخانی، سعید، ؛ علیخانی، محمدرضا؛ علیخانی، یوسف؛ علیدوست فرهنگی، علیرضا؛ علیزاده، رامین ؛ علیزاده، مجید؛ علیمردانی، سجاد؛ علینقی، حسین؛ عمادزاده،  مرتضی؛ عمادی پور، فاطمه؛ عمران، علی؛ ‌عموزاده، محمد؛ عیدگاه،  وحید؛ عینالی، جمشید؛ عینی، ساناز؛ غلامرضایی، فرزانه؛ غلامی، علی؛ غلامی، فاطمه؛ غیاث فخری، عاطفه؛ غیاثی، محمد حسین ؛ غیرتی، المیرا؛ فاتح، اسفندیار؛ فاروقی، مهرو؛ فاضلی؛ فاضلی نشلی، حسن، ؛ فاضلی، راحله؛ فاضلی، محمد؛ فانی، امیر؛ فانی، علی ؛ فتاحی زاده، ابوذر؛ فتاحی، سید اسماعیل؛ فتاحی، سید حسین؛ فتح الهی، احمد؛ فتحی زاد، حسن؛ فتحی زاده، روح الله؛ فتحی زاده، علیزاده؛ فتحی زاده، مرتضی ؛ فتحی، فرید؛ فتوحی،  محمود؛ فتوحی، امیر؛ فخاری، یاسر؛ فخرو، علی اکبر؛ فدایی، ساناز؛ فدایی، سینا؛ فدایی، محمد؛ فدایی، محمدعلی؛ فدوی رودسری (آیدا)، آزاده؛ فرامرزی، محدتقی؛ فراهانی، حسین؛ فراهانی، داود؛ فراهانی، رقیه؛ فرج پور، سعید؛ فرج زاده  ؛ فرجی؛ فرجی، ایرج؛ فرجی، سهیلا؛ فرخ‌زاد، اعظم (آخوندزاده)؛ فرزانیان، فرزانه؛ فرشادجو، مرتضی؛ فرضی پور، رحیم؛ فرضی، شهرام؛ فرهادی (ثمین)؛ فرهادی، آوین؛ فرهادی، فریده؛ فرهنگ، مژان؛ فرهودی پور، فاطمه؛ فروتن کیا، شهروز؛ فروتن، عبدالرسول؛ فروزش، سینا؛ فروغی، شادی؛ فریاد؛ فریامنش، مسعود؛ فصاحت، گلپر؛ فغفور مغربی، حمید؛ فکرآزادان، ملیحه؛ فلاح فر، سپیده؛ فلاح فرد، ساناز؛ فلاح، مرتضی؛ فلاح، مهدی؛ فلاحی، حمید؛ فنا، فاطمه؛ فولادی، علیرضا؛ فولاوند، مرجان؛ فیروزبخش، پژمان؛ فیروزیان، مهدی؛ فیض آبادی، سیدرضا ؛ فیلی، مختار؛ قاسم زاده، علیرضا، ؛ قاسمی پور، اقبال، ؛ قاسمی فر، زانا؛ قاسمی، پرستو؛ قاسمی، پیروزی؛ قاسمی، داریوش؛ قاسمی، عرفان؛ قاسمی، محمدرضا؛ قاسمی، مرتضی؛ قاسمی، مریم؛ قاسمی، مسعود؛ قاسمیه، محمدرضا؛ قاقازانی، فاطمه؛ قانی، چهره؛ قایدی، مهراورنگ؛ قائم پور، محمدعلی ؛ قایم مقامی،  سید سعید؛ قبادی، مصیب؛ قبادیان، بتول؛ قبیتی، فهیمه؛ قدرتی، محمد صادق؛ قدس طینت، سیمین؛ قدمیاری، مجید؛ قدمیه، سمیه ؛ قدیانی. رضا؛ قدیریان، احمدرضا؛ قدیمی قیداری، عباس،؛ قرایی گرکانی، مرتضی؛ قربانعلی پور، مسعود؛ قربانعلی، مهرنوش؛ قربانی مقدم، فرخنده؛ قربانی، شاهین؛ قربانی، مریم؛ قره چایی، حمیدرضا ؛ قشقایی، علی، ؛ قلعه خندانی، محبوبه؛ قلندری، حسین؛ قلندری، حنیف؛ قلی زاده، مسیحا؛ قلی نژاد، بهرام؛ قلیچ  خانی، علیرضا؛ قماشی، مسعود؛ قمری فتیده، محمد، ؛ قمریان، ناهید؛ قندیل زاده، نرگس؛ قهرمانی ارشد، مصطفی؛ قوامیان، حسین؛ قیاسی، زهرا؛ قیصربیگی، آیت؛ کردستانی بهمن؛ کردقراچلو، کاملیا؛ کلاهی، دکتر مهدی؛ کیامنش، علیرضا؛ کیان وش راد، نیلوفر ؛ کارخیران، حسین؛ کاردار، دلارام؛ کاشف نیا، مریم؛ کاشف نیا، مریم ؛ کاظم زاده خوئی، حامد؛ کاظم زاده، حمداله ؛ کاظمی زاده، علیرضا؛ کاظمی فر، معین؛ کاظمی هریکندی، مهری؛ کاظمی یزدی، حسین؛ کاظمی، تارا؛ کاظمی، عباس؛ کاظمی، محسن؛ کاظمی، مرضیه؛ کاظمی، مینا؛ کاظمیان، صبا؛ کاظمینی، محبت؛ کاکاوند، اسماعیل؛ کاکایی، محمدرضا؛ کامیابیان، میلاد؛ کاوش، حسینعلی؛ کتابی، آذر؛ کجانی حصاری، حجت ؛ کرامت نوری؛ کرانی، مهدی؛ کرباسی زاده، امیراحسان؛ کرمانی، علیرضا؛ کرمی، حمیدرضا؛ کرمی، طیبه؛ کریم زاده، حسن؛ کریمی منسوب، مهدی؛ کریمی نیا، مرتضی؛ کریمی(مله)،  علی؛ کریمی، بهزاد؛ کریمی، رضا؛ کریمی، سعید؛ کریمی، علی؛ کریمی، فریدون؛ کریمی، محسن؛ کریمی، مریم؛ کریمی، مهدی؛ کسایی, مهشید السادات؛ کسایی، مهشید السادات؛ کشاورز، محمد؛ کشاورزی، مرجان؛ کشایی، اکرم؛ کفاش، مهدی؛ کلاهی، محمدرضا؛ کلهر، محدامید؛ کمال، مریم؛ کمالی، رودابه؛ کمالی، روناز؛ کهربائیان، سمانه؛ کهریزی، خلیل؛ کوچکی نژاد، محمدرضا؛ کیان فر، جمشید؛ کیانی، احمد؛ کیانی، سیف قلی؛ کیوانپور، احمد؛ گاراژیان، عمران؛ گذشته، ناصر؛ گرشاسبی فخر، محمدرضا ؛ گل مزاری، وجیهه؛ گلکاران، نسرین ؛ گلمزرجی، سپهدار؛ گنجی، زهرا؛ گنجی، شادی؛ گنجی، نرگس؛ گندمی نصرآبادی، رضا، ؛ گودرزنیا، محدثه؛ گودرزی، داریوش؛ گودرزی، لیندا؛ گودرزی، مریم؛ گوهری مطلق، زهرا؛ گویا، زهرا ؛ گیوکی، اعظم؛ گیویان، عصمت؛ لامع، احسان؛ لر زنگنه، زهره ؛ لزر غلامی، حدیث؛ لشکری، محمد؛ لشگری، الهام؛ لطفی، مرتضی؛ لطیف، مهدی؛ لهراسبی، احمد؛ لیان، سعید؛ ماحوزی، امیر حسین؛ مازیار، سحر؛ ماندنی زاده، احسان ؛ مبصری، بهروز؛ مبلغ، سیده زهره؛ متقی زاده، شمس الدین؛ مجاهدی، زهرا؛ مجاهدی، محمدمهدی؛ مجتهدسلیمانی،  ابوالحسن؛ مجدی، محمد؛ محتشم صفا، مهدی؛ محرابی، علی؛ محسنی، زینب؛ محصصی، محمدسعید؛ محقق معین،محمدحسن؛ محقق، زهرا؛ محققی، حسین؛ محمدآقایی، علی؛ محمدپور، علی؛ محمدخانی، اقدس؛ محمدخانی، سعید؛ محمدی؛ محمدی بختیاری، جاماسب؛ محمدی فر، یعقوب؛ محمدی معین، روح اله؛ محمدی نژاد، مهدی؛ محمدی، اردشیر؛ محمدی، آرش ؛ محمدی، آرش؛ محمدی، اسماعیل؛ محمدی، افشین؛ محمدی، اکرم ؛ محمدی، بابک؛ محمدی، تهمینه؛ محمدی، حسین؛ محمدی، حمیدرضا؛ محمدی، خالد؛ محمدی، دانش؛ محمدی، داود؛ محمدی، زهره؛ محمدی، علی؛ محمدی، علی، ؛ محمدی، کاوه؛ محمدی، محمدعلی؛ محمدی، وحید؛ محمدی، یاسین؛ محمودپور، محمد؛ محمودعلیلو، مجید ؛ محمودی، لیلا؛ مدرسی، جمیله؛ مدرسی، سید محمدمهدی؛ مدرسی، فرید؛ مدرسی، مستوره سادات؛ مُرّ، امیر؛ مرادخانی، امیرحسین؛ مرادی رودپشتی، مجید ؛ مرادی نیا،  محمد جواد، ؛ مرادی، ارحام؛ مرادی، بهاره؛ مرادی، خلیل؛ مرادی، محمود؛ مرادی، مسعود؛ مرادی، نفیسه؛ مرتضایی فرد، احمد؛ مرتضایی فرد، زینب؛ مرتضوی، سیدضیاء؛ مرتضوی، فاطمه؛ مرزبان، سروش؛ مرزی، محمدمهدی؛ مرشدی، سیدمهدی؛ مرعشی، سیدمحمدحسین؛ مرعشی، نسیم ؛ مرگن، لیلا؛ مروارید، محمود؛ مروارید، هاشم؛ مزدرانی، فرشاد؛ مسافر، شقایق؛ مستعلی پارسا، غلامرضا؛ مستی، ولی؛ مسجد جامعی، احمد ؛ مسرت، حسین؛ مسعودیان، حسین؛ مسکنی، زهره؛ مسیبی بیدگلی، فهمیه؛ مشتاقی نیا، هاله؛ مشهدی رفیع، علی؛ مشهدی زاه اردکانی، محمدحسین؛ مشهدی نوش آبادی، محمد؛ مشهدی، فاطمه؛ مصفا، گلزار؛ مصفا، مظاهر؛ مطلبی، داریوش؛ مطمئنیان، منیره ؛ مطیع پور، سارا؛ مظفری، آزاده؛ مظهری، ساسان؛ مظهری، مهران؛ معرفت، محمدباقر؛ معروضی، الهه؛ معزی، فاطمه؛ معصوم آبادی، محمود؛ معصومی نایینی، لیلا؛ معصومی همدانی، حسین؛ معصومی، محمدرضا؛ معلم، حسین؛ معمارزاده، امیر؛ معمر، زهرا؛ معینی، حسن؛ معینی، محسن؛ معینی، محمد؛ مغیثی، سید حسام؛ مفتخری، حسین؛ مفیدی، بدرالسادات؛ مقبول اقبالی، مهناز؛ مقدسی، مجتبی؛ مقدم، عباس؛ مقیم خان، زهرا؛ مقیمی زاده، محمدمهدی؛ مقیمی، نیلوفر؛ ملاکریمی، زهرا؛ ملالی، مهرو؛ ملایری، یدالله؛ ملایی توانی، علیرضا؛ ملایی، محمود؛ ملتفت، قوام؛ ملک زاده،  حمید؛ ملک زاده، الهام؛ ملک زاده، الهام؛ ملک یاری، مسعود؛ ملکوتی، سیدکاظم؛ ملکی دیزبنی، سمیه ؛ ملکی، ابوذر؛ ملکی، ایوب؛ ملکیان، مصطفی؛ منتظری، محمد؛ منصوری فر، نسرین؛ منصوری نسب؛ منصوری، سعید؛ مهاجرانی، فاطمه؛ مهجوری، عصمت؛ مهدوی، اعظم؛ مهدوی، مجید، ؛ مهدی زاده، ایمان؛ مهدی زاده، مرتضی؛ مهدی زاده، مرتضی، ؛ مهدی زاده، نصراله؛ مهدی نژاد، منا؛ مهدی، نجمه؛ مهدیزاده، زمان؛ مهرابی، الهام؛ مهرابی، مقداد؛ مهران پور، محسن؛ مهراندیش، محمدرضا؛ مهرانی، فرزان؛ مهرجویی، بهاره؛ مهرکی، ایرج؛ مهری آتیه، عباس؛ مهری اردستانی، عباس؛ مهری، بهروز؛ مهری، فاطمه ؛ مهین فر، سیاره؛ موحد، صمد؛ موحد، محمدعلی؛ موحدی ساوجی، محمدحسن؛ موحدی، محمدرضا؛ مودب، محسن؛ مؤذنی، علی؛ مؤذنی، علی محمد؛ موسوی، فهیمه؛ موسوی بجنوردی، محسن؛ موسوی خلخالی، احسان؛ موسوی زاده، سیدحسن؛ موسوی طبری، عبدالرضا؛ موسوی میرکلا، سیدرضا؛ موسوی نژاد، سیدضا؛ موسوی نژاد، سیدعلی؛ موسوی نیا، زهرا سادات؛ موسوی نیا، سیدرضا؛ موسوی،  مصطفی؛ موسوی، اعظم؛ موسوی، سید رضا؛ موسوی، سید صادق؛ موسوی، سید محمد؛ موسوی، سیدرضا، ؛ موسوی، سیدصابر؛ موسوی، سیدمحسن؛ موسوی، سیده فاطمه؛ موسوی، علی اکبر؛ موسوی، ناز؛ موسویان، انسیه؛ مولایی، چنگیز، ؛ مولایی، رامین؛ مولودی، عبدالعزیز؛ مولودی، علی؛ مولودی، فواد؛ مولوی، امید؛ مومنی، محمدعلی؛ مومنی، هادی؛ میاندشتی، شهین دخت ؛ میرانی، ارسطو؛ میرحسینی، مرتضی؛ میرزاحسینی، شاهرخ ؛ میرزانژاد، مریم؛ میرزایی، ابراهیم؛ میرزایی، افسانه؛ میرزایی، فرامرز؛ میرزایی، لیلا؛ میرزایی، مریم؛ میرزایی، مسعود؛ میرزایی، میترا؛ میرسندسی، سید محسن؛ میرشاهی، آیدا؛ میرشمسی، مریم؛ میرمحمدصادق، سیدسعید؛ میری، مهدی؛ میری، نگین؛ میقانی، حسین، ؛ میلانی، محمد؛ مینایی، لیلا؛ نادری سمیرمی، محمود؛ نادری، محمود؛ ناسوتی، سحر؛ ناصری کرمانشاهی، حمید؛ ناصری، سوسن؛ ناصری، علی؛ ناصری، فریاد؛ ناصری، محسن؛ نباتی، فریبا؛ نبوی نژاد، افتخار؛ نجف خانی، محبوبه؛ نجفی دیاری بیدگلی، محمدتقی؛ نجفی، بهزاد؛ نجفی، عبدالمجید؛ نجفی، محمدجواد؛ نجفیان، آرزو؛ نجفیپور، محرم؛ نجیبی، سید عصرالدین؛ نراقی، سولماز؛ نریمانی،  زهره؛ نژادحقیقی، بهدخت؛ نسخه چی، محمد؛ نصر اصفهانی، دکتر محمدرضا؛ نصراللهی، محمدعلی؛ نصرتی، آزاده؛ نصیری، ثنا؛ نصیری، حبیب اله؛ نصیری، حسین؛ نصیری، رضا؛ نصیری، محمد؛ نظری جلال، مجتبی؛ نظری، مجید؛ نظری، نجمه؛ نظریان، امیر؛ نظریان، فرشته؛ نظریان، گلاویژ؛ نعمتی آبکنار، علی ؛ نعمتی، رقیه؛ نعیمی جورشری، عباس، ؛ نقیبی نسب، امید؛ نکونام، جعفر؛ نهضت، رضا؛ نوحی، رعنا؛ نوراللهیان مهاجر، محمدرضا؛ نوروزی، نسیم؛ نوری نیا، حسین؛ نوریان، مهدی ؛ نوش آبادی، عاطفه؛ نوش آبادی، شهرزاد؛ نویدی ملاطی، علی؛ نویدی، احد؛ نویری، سیامک، ؛ نوین زاده، علیرضا؛ نیرومند، راحله؛ نیک بخت، نفیسه؛ نیکداراصل، محمدحسین؛ نیکدل، برزو؛ نیکدل، فریبرز؛ نیکنام، فرهاد؛ نیکویی نژاد؛ نیکویی، علی؛ هادی بور، حسن؛ هادی، امید؛ هادی، ایمان؛ هادی، رسول ؛ هادی، روح‌الله؛ هادی، عبداله؛ هادی، مهدی، ؛ هادیانفرد،  حبیب؛ هاشمی فشارکی، افشین؛ هاشمی میناباد، حسن؛ هاشمی، زینب؛ هاشمی، سجاد؛ هاشمی، سید احمد، ؛ الهام؛ الهام بخش، محمود ؛ هدایتی، نگار؛ هشیار، یاسمن؛ همتیان، علیرضا؛ همدرسی، بیژن؛ هنری، گلاله؛ هنری، یدالله؛ هوشنگی، فرهاد؛ واسعی، سید علیرضا؛ والاجم، نازنین‌نانا؛ والی‌زاده، آرتین؛ وثوقی، مجید؛ وحدتی، الناز؛ وحدتی، ناصر؛ وزیرزاده، سارا؛ وظیفه شناس، شراره؛ وکیلیان، سید احمد؛ ولی پور، حمیدرضا؛ ولی پور، مولانا؛ وهابی املشی، امید؛ ویسی، مریم؛ یاحسینی، شبنم؛ یاحسینی، مهسا؛ یاحقی، محمد جعفر؛ یاربی، عباس؛ یاری، احمدعلی؛ یاری، محسن؛ یحیی پور، مناف؛ یدالهی شاه‌راه، رویا؛ یدالهی، منیره ؛ یزدان‌پور، اسماعیل ؛ یزدانی، سهراب، ؛ یشایایی، مرجان؛ یشایایی، هارون؛ یقموری، جواد؛ یکتا، امیرحسین؛ یوسف‌زاده، رضا؛ یوسفدهی، هومن؛ یوسفوند،  سامان؛ یوسفوند، امین ؛ یوسفوند، رضا؛ یوسفی؛ یوسفی راد،  فاطمه؛ یوسفی‌نیا، راضیه؛ یوسفی، امیر؛ یوسفی، حمید؛ یوسفی، روح‌الله؛ یوسفی، علی؛ یوسفی، محمد؛ یوسفی، میثم.




هنرمندانی که از حسن روحانی حمایت کردند







 

اصغر فرهادی، رخشان بنی‌اعتماد، کیانوش عیاری، سیما تیرانداز، آزاده صمدی، حسین یاری، داریوش پیرنیاکان، همایون اسعدیان، دانیال حکیمی، سروش صحت، شهاب حسینی، ترانه علیدوستی، مهدی کرم‌پور، استاد امیرخانی، احترام برومند، فرهاد آئیش، طناز طباطبایی، آزیتا موگویی، جمشید مشایخی، مهدی فخیم‌زاده، امیرشهاب رضویان، پوریا پورسرخ، امیرحسین رستمی، مهران رنجبر، امیر جعفری، سحر دولتشاهی، مهتاب کرامتی، ستاره اسکندری، کیومرث پوراحمد، رسول صدرعاملی، داریوش کاردان، الهام پاوه‌نژاد، نازنین بیاتی، هستی مهدوی، حمید گودرزی، نوید محمدزاده، رضا عطاران، سامان مقدم، علی قربان‌زاده، ویشکا آسایش، الهام کردا، لیلی رشیدی، کامران تفتی، باران کوثری، مسعود امینی‌تیرانی، جعفر صانعی‌مقدم، مریم دوستی، حسن بیدی، آرش رصافی، علی کریم، ابراهیم ایرج‌زاد، بیژن میرباقری، مجید توکلی، مجید برزگر، حمید پورآذری، لاله اسکندری، پانته‌آ بهرام، بیژن بیرنگ، رسول ادهمی، مهدی احمدی، سیدجمال ساداتیان، نیوشا ضیغمی، پگاه آهنگرانی، فرمان فتحعلیان، عادل بزدوده، پریوش نظریه، حسین زمان، محسن تنابنده، سهیل محمودی، شهره سلطانی، آرتمیس برزیده، حسن برزیده، بهزاد فراهانی،  رامین صدیقی، شیوا ابراهیمی، کیوان ساکت، محمدرضا هدایتی، حسن پورشیرازی، امیر جدیدی، اکبر عالمی، ناصر ممدوح، افشین هاشمی، برزو ارجمند، شهرام مکری، محمد کارت، مرتضی جذاب، محمد حمزه‌ای، هادی آفریده، شیلا خداداد، نسیم ادبی، فریدون شهبازیان، اتابک نادری، نگار جواهریان، الناز حبیبی، سعید سهیلی، مصطفی کیایی، صابر ابر، رضا کیانیان، محمد بصیری، کاوه سجادی حسینی، لیلا رشنوادی، علیرضا داودنژاد، مهراب قاسمخانی، مهدی پاکدل، همایون غنی‌زاده، رامین ناصرنصیر، پریناز ایزدیار، رضا ناجی، غوغا بیات، عاطفه رضوی، شهرام عبدلی، نرگس آبیار، منیژه حکمت، مسعود جعفری جوزانی، فاطمه معتمدآریا، هنگامه قاضیانی، فریبرز عرب‌نیا، داریوش اسدزاده، نگار فروزنده، وحید تاج، آرش عباسی، امین الله رشیدی، رضا داودنژاد، بابک کریمی، جواد نوروزبیگی، ابراهیم ابراهیمیان، شراره صالحی، فرهاد اصلانی، محمود دولت‌آبادی، پوران درخشنده، مهتاب کرامتی، حسین پاکدل، احسان کرمی، رضا صادقی، محسن امیریوسفی، سام درخشانی، عبدالحسین مختاباد، بهناز جعفری، ریما رامین‌فر، بهاره رهنما، احمد مهرانفر، ابوالفضل جلیلی، نگار اسکندرفر، پرند زائری، فرهاد توحیدی، سیدضیاء هاشمی، علیرضا رئیسیان، محمدحسین فرحبخش، بهروز بقایی، سجاد افشاریان، یدالله صمدی، داریوش ارجمند، هادی مرزبان، محمدعلی بهمنی، رضا یزدانی، قاسم افشار، محسن کیایی، حمیدرضا آزرنگ، مازیار میری، سعید روستایی، محمدرضا هنرمند، رضا رویگری، سامان احتشامی، دانیال حکیمی، سیدعلی صالحی، مستانه مهاجر، پریسا بخت‌آور، کمال تبریزی، علی ملکی، تینا پاکروان، فرشته صدرعرفایی، غزل شاکری، مهرداد اسکویی، کریستوف رضایی، شبنم مقدمی، پرستو گلستانی، فرانک جنیدی، مهدی سجاده‌چی، حجت اشرف‌زاده، احمد غلامی، فریبا کوثری، علیرضا شجاع‌نوری، محمد اطبایی، بهزاد خداویسی، هادی کاظمی، امیر اثباتی، مرجان اشرفی‌زاده، نادر برهانی مرند، افشین علا، آیدا پناهنده، پوریا آذربایجانی، کاتوسا قلم فرسائی، شالیزه عارف‌پور، حسین مهکام، مونا زندی، بهرنگ دزفولی زاده، محمدعلی حسین‌نژاد، مازیار حبیبی نیا، آناهیتا افشار، عبدالستار کاکایی، پیروز ارجمند، ازجمله هنرمندان شاخصی هستند که تاکنون حمایت خود را از حسن روحانی در دوازدهمین انتخابات ریاست جمهوری اعلام کرده‌اند.


 




چهره‌های موسیقی پاپ‌، سنتی و کلاسیک به میدان آمدند





 

 

 

به گزارش خبرنگار ایلنا، این روزها با مشخص‌تر شدن نگاه‌ کاندیداهای دوازدهمین انتخابات ریاست‌جمهوری نسبت به مسائل فرهنگی و هنری، طیف گسترده‌ای از اهالی موسیقی درحال تهیه طوماری با امضای بسیاری از جامعه موسیقی برای حمایت از حسن روحانی هستند.

این فعالیت و تکاپوی جامعه موسیقی که به نظر می‌رسد لحظه به لحظه نیز شتاب بیشتری می‌گیرد نشان از واهمه آنها از برخی تفکرات کاندیداهای دیگر در حوزه فرهنگ و هنر دارد. همچنین به نظر می‌رسد موزیسین‌ها با توجه به نقدهایی که به برخی موارد دولت حسن روحانی دارند اما همچنان او را بهترین گزینه در میان 5 کاندیدای باقی مانده دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری می‌دانند.

تنها نگاهی به اسامی تعدادی از موزیسین‌هایی که تا به این لحظه نامه اعلام حمایت اهالی موسیقی از روحانی را امضاء کرده‌اند نشان می‌دهد طیف‌های مختلف جامعه موسیقی تا چه در این زمینه اتفاق نظر دارند.

در میان این فهرست؛ اسامی موزیسین‌هایی چون علی اکبر شکارچی، داریوش پیرنیاکان، علیرضا قربانی، مسعود شعاری، حسام‌الدین سراج، محمد علیزاده، حامد همایون، مهدی یراحی، مازیار فلاحی، حجت اشرف‌زاده، گروه سون، علی لهراسبی، رضا یزدانی، شهرام شکوهی، وحید تاج، مانی رهنما، روزبه نعمت الهی، بهداد بابائی، سعید فرجپوری، سامان احتشامی، پویا سرایی، محمد سعید شریفیان، محمد فیروزی، فرج علیپور، مزدا انصاری، محمدسعید شریفیان، على رستمیان، مظفر شفیعی، قاسم رفعتی، میثم مروستی، نادر مشایخی، پوریا اخواص، بردیا کیارس،  محمد موسوی، رامین صدیقی، کریستف رضاعی، مسعود جاهد، آروین صداقت کیش، کیاوش صاحب‌نسق، پیمان اخواص، حمید بهروزی‌نیا، ناصر وحدتی، حمید اسفندیاری، علی بوستان، سیامک جهانگیری، حسین پرنیا، تورج شعبانخانی، سینا جهان آبادی، مجتبی عسگری، حسام اینانلو و بسیاری دیگر به چشم می‌خورد.

این در حالی است که بامداد امروز کیهان کلهر نیز از حسن روحانی اعلام حمایت کرد. علیرضا قربانی نیز امروز پیامی به منظور حمایت از حسن روحانی منتشر کرده؛ قربانی در این پیام آورده است: امروز مهمترین پیام رای ملت ایران به دکتر حسن روحانی، رای به اعتدال و میانه روی، رای به کرامت و شان انشان، رای به جایگاه و خواست واقعی مردم در نظام، رای به انزجار ملت از تندرو و اقلیت‌گرایی و انحصارطلبی است، پس بیایم به اتفاق این آخرین بازمانده از دموکراسی بعد از دولت سیدمحمد خاتمی را پاس داریم و همه با هم در انتخابات به دکتر حسن روحانی رای دهیم. "آری به اتفاق می‌توان جهان گرفت".

فهرست اسامی بخشی از استادان و اهالی موسیقی که تاکنون از دکتر حسن روحانی حمایت کرده‌اند؛ به شرح زیر است:

علی اکبر شکارچی، داریوش پیرنیاکان، علیرضا قربانی، مسعود شعاری، حسام‌الدین سراج، بهداد بابائی، سعید فرجپوری، امین‌الله رشیدی، هنگامه اخوان، آذر هاشمی، سامان احتشامی، پویا سرایی، محمدسعید شریفیان، محمد فیروزی، فرج علیپور، مزدا انصاری، محمدسعید شریفیان، على رستمیان، مظفر شفیعی، قاسم رفعتی، محمد علیزاده، حامد همایون، مهدی یراحی، مازیار فلاحیس، حجت اشرف‌زاده، گروه سون، علی لهراسبی، روزبه نعمت‌الهی، رضا یزدانی، شهرام شکوهی، وحید تاج، مانی رهنما، روزبه نعمت‌الهی، میثم مروستی، نادر مشایخی، آرش اوستا، بهروز همتی، پوریا اخواص، بردیا کیارس، بابک چمن آرا، محمد موسوی، علی پژوهشگر، رامین صدیقی، کریستف رضاعی، مسعود جاهد، محسن رجب‌پور، آروین صداقت کیش، کامران همت‌پور، زکریا یوسفی، سیدعباس سجادی، محمدامین اکبرپور، کیاوش صاحب‌نسق، پیمان اخواص، ملیحه سعیدی، حمید بهروزی نیا، ناصر وحدتی، امیر مردانه، بهاره فیاضی، قاسم رحیم زاده، مینا افتاده، حمید اسفندیاری، علی بوستان، سیامک جهانگیری، حسین پرنیا، سحد محمدی، تورج شعبانخانی، بهرام جمالی،  کوروش بابایی، صدرالدین حسین‌خانی، مهدی فلاح صفا، محمدرضا ابراهیمی، سینا جهان آبادی، مجتبی عسگری، حسام اینانلو، دامون اخوان، امیرعباس ستایشگر، علی عزیزی، سینا ذکایی، بامداد فلاحتی، ایمران حیدری، مسعود آرامش، مسلم علیپور،  فرید الهامی، مهدی امامی، حمیدرضا عاطفی، حسین علیشاپور، خسرو عامری‌فر، محمدرضا فیاض، هوان رومی، علی جهفری پویان، هادی منتظری، جمال‌الدین منبری، وصال عربزاده، بهروز وجدانی، کارن کیهانی، ساسان سلاسلی، دامون ششبلوکی، پروین بهمنی، میثم شیخی، مسعود جاهد، نازنین پدر ثانی، زمان خیری،  مهدی رستمی، نادر فولادی نسب، صبا گلباز، امیر شریفی، جمشید خسرونژاد، شهرام منظمی، بهنام صبوحی، راستین شفیعی، موسى ذکریایى، امیر اثنی‌عشری، علی جعفری‌فوتمی، آرپژ تیموریان، پروانه بهبهانی، سهیلا پورگرامی، آزاد میرزاپور، نوید افقه، ارشیا پروین‌نژاد، اردوان جعفریان، مهدی عبدالوهاب، حمید احمدی، ارمینا جمشیدی، سعید یعقوبیان، علیرضا حاجی‌طلب، پیمان براری، ناصر جساس، عطا عطایی، هستی احمدی،  بهروز مبصری، کیارش حسن‌زاده، یاور اقتداری، عطا نویدی، مهدیه ظاهری، نرگس دهقانی، پژمان طهماسبی، راحله فیروزی، پریسا دلفانی، ترانه جامه‌گری، امیرمهدی عاملی، امیر سینکی، حمید وجدانپاک، حمیدرضا آفریده، ادریس رضایی، علیرضا تجویدی، ایمان ابراهیمی، پدرام  علیپور، کوروش کریمی، بهنام سبحانی، آزاده مهدوی‌آزاد، وحید افتخارحسینی، مهیار سهیلی، بابک بابائی، مجتبی اخوان، امیرحسین حمیدی، رضوان مرادیف مرتضی محمد علی، مصطفی حقیقت خواه، معصومه درخشان، سحرناز جلیلیان، آفرین نظری، سارا حیدری، على‌احمدى زیدآبادى، منیژه رفیعی، مازیار نورعلیشاهی، کاوه حیدری، فرناز دهپور، حامد حبیب‌پور، داریوش صارمی، سوسن نوری، کاویان حریری، پویا دهقان، شروین کوهساری، مهدی مساح بیدگلی، داود بشیری، فرزانه خسروبیگی، رامین علیپور، سعیده فکوری، افسانه طرفیان، مهدی ازوج، کاوه رضوانی راد، محمد صابری، فرهاد فقیر، محسن معتمدی، صادق چراغی، افرا تهرانی، حمید  هداوند، نویذ بهرامی، محسن ابکار، سمیه قدوسی‌نژاد، حسین فکوری، داود طلوعی، پروانه منعمیان، احمد مهرآوران، آرمان پوراسماعیل، جهانگیر رها، مرجان بشیری، بهناز ذوالفقاری، حمید نوری فام، حبیب فرخی، سمیره باقری،، منیژه رفیعی، فرهود امیرانی، هادی آذرنگ، حسین اسمعیل‌پور، فرهاد نجف‌پور، آزاده عابدژیان، عذرا وزیری، آکا صفوی، داود فروزش‌نژاد، اکبر تیغ‌نورد، میثم مهرنیا، مهتا شیخی، محمدرضا امیرقاسمی، علیرضا شادمانی، احمدرضا بلوکات، علی یاری‌پور، علیرضا درتومی، مونا فلاح، مرتضی سلطانی، میثم واحدی، امین پرویززاده، رضا راشد، سامان امامی، مسعود شبانی‌نژاد، محمدعلی بابایی، حسین خیرخواه، محمد عبدالکریمی، کامیار بهبهانی، حمید اسماعیلی، احمد صفی‌خانی، علیرضا حبیبی، نادیا رحیمی، بهرنگ نیک‌منش، بهرنگ عباسپور، شهرام آبرومند، گلپر ذوالفنون، نوید سلطانی، محمد اصلانی، کیارش خطیب، آرش منصف، رضا هنرمند، حسین محمودی، محمد فرخی، علی اعظمی، مسعود گودرزی، مهدی رشیدی، مهرگان اسکندری، طاهر بنایی، پیمان حسن‌زاده، پوریا قلاوند، شعیب خالدی‌زاد، سینا اکبری، پیام شیانی، شیما حیدری، صفرعلی رمضامی، فروغ رئیسی، سمیه حلاج، حسام بیحواک، امیرحسین موسوی، شیما خیری، میثم زارعی، شیدا تیموری، مجتبی اخوان، مسعود مرشدی، بهاره رحیمی، علی عابری، حسن محمدی، سپیده لواسانی، علیرضا حسینی، مهسا جلیلیان، محمد عطاپور، محمدحسن گلشن، امیرحسین بی‌ریا، محمدجواد صحافی، فاروق حبیب جهانشاهی، وحید استرون، نعیم مسچیان، افشین معصومی، آرش سیف‌الدینی، آوا پروین‌نژاد، مریم خوشابی، محمدرضا شهبازی، مهدی پناهی، امیر صادقی، سحر ابراهیمی، سارا شیرازی، محسن حسینی، الناز نوتاش، سوفیا کتابی، مهران مهرنیا، افشین علوی، بهرام سهند، فواد توحیدی، یوسف عبدالرحیمی، کیانا کیارس، غزال دیلمی، صابر اکبر پور، امین گلستانی، فریبا ایزدی، عرفان فرشی‌زاده، الیاس شرافتی، ژاله رحیمی، محمود شاه‌کرمی، سیما اعتصام، گلمهر رحیمی، شبنم صحرایی، آرزو کامیار، داود روغنی، گروه موسیقی رامشگران، سپنتا حامدی‌نژاد، سارا ایزدی، مهران هامون‌پور، شهره شیرانی، علی صدیقی، امیر رضا هراوی، گلبن زارع، علیرضا پوردشتستانی، آیناز هاشم‌نیا، مهران هاشم‌نیا، سارا حاجی‌گل، اردشیر هوشنگی، ارژنگ حقانی، سجاد لطفی‌پور، میثم محمودی، مهرداد احمدی، عمید عسگری، فرشته قربانیان، مجید کمالی‌زاده، کاوه امیری، پویا خواجه‌امیری، سحر ابراهیمی، الیاس شرافتی، محسن راستی، پویان حاجتی، کیوان فرزین، صادق شاهولاتی، رزیتا موسوی، آزیتا بخشمند، داوود هوشنگی، بنفشه امامی، رامین متبسم، عارف شاقلانی، مازیار ظریف، اکبر قاضی، دانیال بهزادی، محسن تقی‌نژاد، مصطفی رضایی، فرشاد احسنی، حامد پرور، سعید اقبالی، علیرضا سلیمانی، امیر رستمی، مریم نصیری، مسلم زارعی، مرتضی زمانی، مسعود نجفی، گروه هنری ایستم، حانیه شهرابی، فرحناز صاحب قلم، شیرین فیضی، مسعود زاهدی‌پور، کیوان رضایی، بهروز هداوند، محمد جانفدا، حسن عسکری، علی گلزاری، محسن درویش‌نژاد، رسول مقدسی، شهاب داب، آرمین سعیدی، آریا حسن‌زاده، محمدرضا امیرقاسمی، خلیل جوادی، میلاد جعفری، شاهین عابدی، خسرو جمال گلی، قدسی مشیری، محمدرضا عزیزی، سعید پورمحمد، سیدزاهد حسینی، ابوالفضل بیگدلی، بیژن لرد، کامران طیبی، شمسی روحی، مصطفی قنبری، علی نجاری، مسعود معلمی، امین همیالی، فرهان زارعی، سعید آذرنوش، سامان امامی، فرزاد فرخ، محمد ناصری، محسن منصورزاده، حمیدرضا صادقی، تورج حیدری، الهه جلیلیان، شادی نوروزی، فرزین بهشاد، محمد خورشا، احسان ابرقویی، نرگس شاه‌محمدی، سهیلا رضابیک، علی بیطرف، مجتبی خجسته، سارا فردوس بهرامپور، مریم سادات بنی‌طبا، میثم منتظران، حسین امیدخواه، وحید مژدهی، سپیده دژاکام، نگین سعیدی، پیمان کیانی، امیر قاضی، حمیدرضا محسنی، رها عیوضی،  مرادی، مرتضی میر، محید جهانیان، سام نوروزی، امیر ادراکی، سعید ابراهیمی، مهدی شفیعی، مجید تمدن، حامد فقه ج، زهرا نجاتی، کوروش کریمی، بهاره سازگار، سیده فرناز طباطبایی، مرضیه زهتاب، علیرضا آقایی، اشکان بهشاد، سعید جمشیدی، امیرمحمد نظر، ابوذر حسن وند، سمیه شریفی، سعید روحانی، محمدیزدان حق‌شناس، علی کلاهچی، مریم یوسفی، احسان آنالویی، امین کوچکی، خسرو گلشنی، معز لطیفی،  بهنام شهرکی.



 





حمایت ۳۰۰ ناشر از دکتر حسن روحانی



۳۰۰ ناشر حمایت خود را  از دکتر حسن روحانی  اعلام کر دند:«به‌نام خداوند جان و خردچهار سال را سپری کردیم در حالی که فضای کسب و کار نشر ثبات و آرامش بیشتری را تجربه کرد. برای ایجاد انگیزه و نیاز در همه‌ی اقشار اجتماعی به منظور افزایش و ارتقای مطالعه بسترسازی شد. امکان گردش آزاد اطلاعات برای عرضه‌ی تفکرات گوناگون به جامعه فراهم و از نابرابری‌ها برای توزیع منابع حمایتی کاسته شد. شفافیت بیشتر در بخش فرهنگی دولت پدید آمد و بسیاری از امور نشر به کارگزارانش واگذار شد و از این طریق، تصدی‌گری دولت کاهش یافت و موانع نشر کتاب کمتر شد.از این‌ها مهم‌تر، امروز امید بیشتری در کالبد نشر نشسته است. هرچند وضع موجود برای بسیاری از ما هنوز مطلوب نیست، اما باور داریم که مدیریت فرهنگی دولت تدبیر و امید با خواسته‌های ناشران هماهنگ است و میان ما اهل فرهنگ همدلی بیشتری پدید آورده است.از این رو، ما امضاکنندگان این بیانیه، حمایت قاطع خود را از انتخاب دوباره‌ی دکتر حسن روحانی به ریاست جمهوری اسلامی ایران اعلام می‌داریم.اسامی این بنگاه‌های نشر به همراه مدیران آنها به ترتیب به شرح زیر در پی می‌آید:بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه، اسماعیل حسن‌زادهخانه فرهنگ و هنر گویا، ناصر میرباقریشبکه کتاب دانی، علی محمدپورکانون نشر علوم، محمد حسین منوریکتاب آمه، محمود آموزگارکتاب آیلار،حسن قربانیکتابسرای تندیس،ابوالفضل میرباقریکتاب آبان ، کاوه علینقیموسسه فرهنگی آرمان رشد ، امیر نویدموسسه فرهنگی هنری طاهر، زهرا هاشمی بهرمانیموسسه کتاب مهربان نشر ،عبدل جلیلی رادموسسه نشر فلسفه، تهمینه نبی بینشر ابتکارنو، آزیتا ناصر آذرینشر ابوعطا، سید رفیع احمد جواهرینشر اختران، لی لا الوندیاننشر اخوان، حسین آقایی شیجانینشر ارجمند، محسن ارجمندنشر ارغوان مهر، اکرم مریخ نژاد اصلنشر ارمغان طوبی، علی حاجی تقینشر ارنواز، سودابه قربانخواهنشر اریش ،زهرا تقی زادهنشر اساطیر، عبدالکریم جربزه دارنشر اساطیر پارسی، مریم تفضلینشر استادان قلم ، مریم زری بافنشر اسحاق، سعید اسحق بیگینشر اسلام، حمید سیاحنشر اشراقی، پیمان اشراقینشر افراز، اعظم کیان‌افرازنشر افق، رضا هاشمی نژادنشر الگو، محمد حسین متولینشر امین آذر، قاسم ابراهیم پور دخانینشر انجام کتاب، محسن سلامینشر اندیشه هادی، هادی جعفرینشر ایران‌بان، نیلوفر تیموریاننشر ایده پردازان فن و هنر، عبدالصمد غفارینشر آبرنگ ،امیرهوشنگ اقبال پورنشر آبشن،پریسا جبارینشر آبنوس، ابوالفضل کاظمی پورنشر آثار قلم،حبیب نصرالهینشر آدنا ، جمال نیکدستنشر آذرنگ، حجت اسماعیلینشر آذریون، فریدون آذریوننشر آشنایی، جعفر سیدنشر آشیانه کتاب، مجید عطائینشر آفرنگ، کوروش عظیمینشر آفرینگان، زهره حسین‌زادگاننشر آگاه، حسین حسینخانینشر آگه، لیلا حسینخانینشر آموت، یوسف علیخانینشر آمون نیلگون، غلامرضا آموزگارنشر آوا متن، مرضیه صدرنشر آوای راه ابریشم، هادی کاظمی پورنشر آوای فهیم ،محمد برخوردارینشر آوای کاسپین،احمدرضا محسنی بند پینشر آوای منجی، داود شعبانپور سیاهکدهنشر آوای هانا ،پروانه قربانی لاکهنشر آوند دانش، مهدی عمرانلونشر آویدا، عاصفه نعمت میرنشر آینه دانش، علی اکبرینشر باد، نیایش سرامینشر بازاریابی، پرویز درگینشر برکه خورشید، تکین حمزه لونشر بعثت، محسن میقانینشر بن، ناهید فرشاد مهرنشر بوتیمار، حسین فاضلینشر به نگار، پریا آقایینشر بهانه ، حسین نصیرینشر بهشت، محسن واضحینشر بهنام، جمال خداپناهینشر پارس کتاب، مرضیه غفورزادهنشر پاساد، جواد گرجی سینکینشر پالیز سخن، محمدنعیم محمدینشر پرتقال ، کمیل نصرینشر پردیس آباریس، شهلا واحدنشر پرهون، مرتضی فخرینشر پژواک فرزان، فرزانه عباسقلی‌نژاد اسبقینشر پژوهشگاه صنعت نفت، سید محمد صحفینشر پشوتن، مسعودذوالریاستیننشر پنجره ، امیر رضا ستودهنشر پوران پژوهش، احمدهژبرنشر پویانما، مهدی رضایینشر پیام دانش روز، رضا کشتی آرانشر تاجیک، مهران قلیزادهنشر تالیف، لیلا حائری مهریزینشر تخته سیاه، مونا آرامفرنشر ترمه، عباس غمگسارنشر تک رقمی‌ها، عباس مزینانینشر توکا، اسدالله شعبانینشر تهران، روح انگیز یارینشر تیرگان، زینب یزدانینشر تیمورزاده، فرهاد تیمورزادهنشر تیمورزاده نوین، مهدی تیمورزادهنشر ثالث، محمد علی جعفریهنشر جامعه شناسان ، شیوا شکارینشر جامعه نگر ،مرتضی زینعلینشر جاودانه، اعظم عقیلینشر جنگل ، مجتبی سجادنشر جوف، ثریا نوراحمرنشر چاپار ، موسی محمدینشر چراغ دانش، مهدی زینالینشر چشمه، حسن کیاییاننشر حکایتی دگر، محمدرضاهاشم نیانشر خاتون، گلاره رئوفینشر خانه ادبیات، حسن ستارزادهنشر خانه فرهنگ، ارشد عین اللهینشر خانه هنرمندان، داود میم با شینشر خجسته، رضا یکرنگیاننشر خط هنر،حسین خسروینشر خیلی سبز، ابوذر نصرینشر داستان سرا، احمد اکبرپورنشر دانش نگار ، محمد رضا حاتمینشر دانشگاهی کیان، علیرضا تجملی محدثنشر دانشیار، جعفر عرفانپورنشر دایره، محسن رئوفینشر درج سخن، رویا جاجوندیاننشر درسا، معصومه باذری رودسرینشر دریافت ، هامون سبطینشر دف، حمیدرضا شعبانینشر دهکده زبان، وحید مهرآموزنشر دیهیم، امیر صفرزادهنشر ذره ،محسن معادیخواهنشر ذهن آویز ، شهره عبدالهینشر راز بارش، مرجان حجازی فرنشر راه ابریشم ، حمید دهدشتینشر راهنمای سفر ، وحید رضا اخبارینشر رایحه عترت ، احمد عیسی فرنشر رسا ،محمدرضا ناجیان اصلنشر روایت نو ، ایما حسن پورنشر روزبهان، آزاده فهیم هاشمینشر روزگار،محمد عزیزینشر روزنه، سید علیرضا بهشتینشر روزنه کار، محمد مهدی فخری زادهنشر روشنگران امروز ، رضا تکلویینشر روشنگران و مطالعات زنان، شهلا لاهیجینشر رهروان پویش، سید بابک موسویاننشر زرین ، مرتضی ریاحی پورنشر زعفران ، نوشین نیلفروشاننشر ژرف اندیشان، اسدالله آقاجانینشر ساحل گیسوم، محمد حاتم کریمینشر سامینا، مینا اعظامینشر سایه گستر،حسین مافینشر سحر،ناصر غلامینشر سرمشق، مهدی میرزاداعینشر سرود، علی گرگین زادهنشر سفیراردهال، سید حسین عابدینینشر سماط، عبدالحمید عبدخدایینشر سمام، رویا سید ریسینشر سمن ، خاتمی چاپ و میلاد خاتمینشر سنا ،محمود غلامرضانشر سهادانش، ناصرقرایینشر سیوان سایان،لیلا پهلوانینشر سینمایی فارابی،علیرضا تابشنشر شادان، بهمن رحیمینشر شالیزار ،راضیه فرشادینشر شب شعر ، ترانه عرب زادهنشر شباهنگ، کاظم احمدزادهنشر شبقره،سعید شبقرهنشر شقایق ، ابوالقاسم کاظمی پورنشر شلفین ،فریده یوسفینشر شمع و مه ،افشین شحنه تبارنشر شورآفرین، سیمین کاظمیاننشر شولا، مهرداد آبرومندینشر شهرقلم، مسعود گلابینشر صبح پیروزی، علیرضا اسداللهی فردنشر عارف کامل، قاسم عبدالهینشر عرفان، محمدابراهیم شریعتینشر عصر کنکاش،امیر رضا روحی زادهنشر عطایی، بهروز عطایینشر عفاف، مریم مدنینشر علم گستر سپاهان، محمد رضا یزدخواستینشر علم و حرکت ،روبن شاهوردینشر علم وصنعت۱۱۰، کبرا اسماعیلینشر علمی فار، علی امین صادقیهنشر علمی فرهنگی شعبانی، امیر ابراهیم شعبانینشر علوم دانشگاهی، شهربانو بیژن زادهنشر غزلسرا، فاطمه کاظمی پورنشر فاطمه الزهرا ، مهدی زمانی پورنشر فاطمی، ایرج ضرغامنشر فائق، افسر صفاییاننشر فخرا کیا، مجید رضا رستمینشر فرشتگان، زهرا سعیدبهرنشر فرهامه، معصومه ابراهیمینشر فرهنگ زبان، ابوالقاسم سمیعینشر فرهنگ معاصر، داود موسایینشر فرهنگ نما، آرزو زارینشر فرهنگ و دانش، امیر علی محبینشر فرهنگستان، حسن رحیمینشر فرهنگسرای میردشتی، حمید میردشتینشر فکر سبز، اسماعیل علی نیانشر فیروزه ،امیر علی بیکنشر فیض کاشانی، ناصر تبریزینشر قاضی جهانی، بهرام قاضی جهانینشر قصه، بابک تختینشر قطره، بهرام فیاضینشر ققنوس، امیر حسین زادگاننشر کبوتر، عبدالناصر ناظم بکایینشر کتاب پرنده ، زهرا یعقوبینشر کتاب تارا، عباس رمضانینشر کتاب خورشید، مسعود کازرینشر کتاب دانشگاهی، انسیه مستغنی یزدینشر کتاب سده،حسین جاویدنشر کتاب شمس، مسعود شمسنشر کتاب فکرنو، اشرف حسینینشر کتاب ناب، سیدمحمدکاظم شمسنشر کتاب یک، محمد تقی حق بیننشر کتابکده کسری، مهدی آتشینشر کلک زرین، کاظم زریننشر کلید آموزش، منصور سجادنشر کوهسار، عباس شهرابینشر کهکشان دانش، خلیل رضوی مجارنشیننشر کیان‌افراز ، مریم کیان‌افرازنشر کیومرث، محمدحسن پورنعمتینشر کاری نو ، حامد کنینشر کاگو ، محمدرضا سالکینشر کتاب آترینا ، نسیم کاظمی پورنشر کتاب درمانی، محمد رضا تقدمینشر کتاب رایزن، حسن موسوی بجنوردینشر کتاب مبین،حمید بلوری متمدننشر کتاب نغمهف،اکرم کاظمی پورنشر کلک معلم ساجدی، علی ساجدی بخشایشنشر کلهر، علی اصغر سمیعی فردنشر کمانگیر، ابوالقاسم دانش اشراقینشر کومه، حسین قوامیاننشر کویر ،فاطمه انتظارالهمدینشر کیوان، ناهید رکوعینشر گامی تا فرزانگان، علیرضا احمدزادهنشر گپ،علی اصغر علیزادهنشر گل اذین ،پروین صدقیاننشر گل آقا، پوپک صابری فومنینشر گل پوش ،رضا استوارنشر گل واژه، سید حمیدرضاضیغمینشر گلبان نشر ،حسن روشنایینشر گلستان،امید نورایینشر گنجینه دانش نوین، قهرمان عسکری آزادنشر گوشه،نوشین دیانتینشر گوهراندیشه،جعفر فرج زادهنشر گیسا، مریم بیرقینشر لاهوت، سید محمد حسین محمودینشر لنجوان (آن روزها)،داود محمدی فردنشر لوح نگار، علی ثابتنشر لیمیا، فرزانه عالمینشر لیوسا ،کیوان رحیمیاننشر مارلیک، حسین محسنینشر ماشی،علی مختارینشر ماه فیروزه،نعیمه افتخارینشر مبتکران، یحیی دهقانینشر مبین اندیشه، نصیر جینورنشر مثلث، نیما سلیمینشر مجد ،سید عباس حسینی نیکنشر محراب قلم ، عبدالعظیم فریدوننشر مرغ باران، مریم بردبارنشر مرکز، علیرضا رمضانینشر مروارید، منوچهر حسن زادهنشر مزینانی، محمد مزینانینشر مشاوران آموزش ، وحید تمنانشر معیارعلم، علیرضاسجادینشر من،منصوره مرآت نیانشر موج ، مرتضی اشراقینشر موسیقی عارف، اشرف شهرزادنشر مه در، مریم خرازیاننشر مهاجر، محمدحسن محمدینشر مهتاب،ابوالقاسم پلویینشر مهراد،رضا تقی بیگلونشر مهرسا ،احمد اختیارینشر مهرگانِ خرد، سمیه نصرالهینشر مهرگل،زهره ابراهیمینشر مهرمیترا ،میترا غازیانینشر مهروماه ،احمد اختیارینشر میترا،وحدت رهرواننشر میلاد،علی صفایینشر ناسنگ ،میترا متاجی امیرودنشر ناقوس،سید جلال تجملی محدثنشر ندای‌ سینا ، ندا مشیریاننشر نسیم حیات، رضاکریمینشر نشانه ،آتوسا سمیعینشر نظام الملک،شهرزاد محمد زاده آذرپورنشر نقد فرهنگ، بیژن عبدالکریمینشر نقش،ابراهیم سلیمانینشر نقش و نگار، ابوالقاسم شهلایی مقدمنشر نگار و نیما، علی باقرینشر نگارش،کاظم ملکینشر نگارنده دانش، علی کلانترینشر نگاه ، علیرضا رئیس دانانشر نگاه معاصر، اکبرقنبرینشر نورا ،نورالله زین الدینینشر نوربخش، جلال صابری شکیبنشر نوید شیراز، ‌علی نویدگویینشر نهادگرا ،محسن ایزدخواهنشر نهالستان ،حبیب شجاعینشر نیلا،ژیلا اسماعیلیاننشر نیلفام، مهسا ذوالریاستیننشر نیماژ،علیرضا اسدینشر نی،جعفر همایینشر و پژوهش شیرازه،زیبا جلالی نائینینشر و فصلنامه روان شناسی و هنر ، هومن نامورنشر واله ،علی والهنشر ورجاوند،هما نیابتینشر ورسه، مصطفی قلیچنشر ویشار، پروانه دلاورنشر همراهان دانش، شیما عابدنیانشر هنرهای تجسمی، لیلا ایرملوزادهنشر هنوز، تینا حمیدینشر هوپا ، علی عسگرینشر هورمزد،فرهاد اخترشناسنشر هونار، آفرین ذبیح مندنشر هیلا، محمد حسین زادگاننشر یادواره کتاب، مسعود اسدینشر یاسین، منصورحصارکینشر یکشنبه، آراز بارسقیان خویگانینشر یار مانا، فرهاد فروزنده شهرکینشر یسنا ،رویا خسرونجدینشر آرتامیس، فاطمه دهقانیان




حمایت تعدادی از فعالان حوزه فرهنگی از حسن روحانی




جمعی از فعالان حوزه صنایع دستی و هنرهای سنتی، میراث فرهنگی و گردشگری حمایت خود را از حسن روحانی برای انتخابات ریاست جمهوری اعلام کردند.

به گزارش ایسنا، گروهی از فعالان و صنعتگران حوزه هنرهای سنتی و صنایع دستی حمایت خود را از این کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری اعلام کردند. اسامی این افراد به شرح زیر اعلام شده است:

محمودطالبی، علیرضا زمانی، محمد ایزدیار، سیروس مقیمی، فرج الله ایرانپور، هاله آقابابا، الهه شجاعی، مهناز مهدی پور، پونه هاشمی، میتراکیانی، خشایار صادقی، ویدا علوی، علی عزیزی، زیبا سیف، سودابه ترابی، فرزاد آسترکی، مهدی سرلک، سارا ولیزاده، نیما ذاکری، بهروز سیف اللهی، نرگس عیدیون، نرگس خاتون فیروزی، مرتضی جهانگیری، نسیم یوسف‌وند، فرنوش فروزان، بهرام ملک، مرتضی نصراللهی، فرید میارنعیمی، نغمه بیدقی‌فر، احمدرضا امینی ملکی، کاظم ابراهیمی، امینه آزادی، مسعود سلمان‌زاده، عبدالرضا قبادی، قاسم مرادی، عبدالله خامه‌چی، رضا ابهری، اصغر حکمت، محمدرضا موسوی، علیرضا حسینی، بهاره رحیمی، محمد قربانی، علیرضا دوله، امیرحسین ابراهیم زاده، حسین رمضانی، مریم گرجی، سارا مقدم، حسن شیخ اسداله، فاطمه رسولی، شیوا دلنوا، مبینا دلنوا، صامت اجرایی، طاهره شاه تقی نژاد، علی نجف پور، گیسو فیروزی، ثمین نوفلی، فرزانه شادابی، ترنم لطفی، راحله حیدری فر، فاطمه نوفلی، ریحانه کوثری مهر، ژیلا جهانی، فاطمه صفرپور، مصطفی میرفخرایی، سعیده سعیدی کیا، زهرا بابازاده، زارعی، آرامون، فرشته مرادی، حسین فلاح، میرشفیعی، امیر زارع، سمانه عابدی پور، محمد حسینی، علیرضا گلکار، فریدون غفاریان، نجیبه کریمی، جواد سعادتمند، علیرضا جرجیسی، مرتضی غلامی، شبنم امینایی، مائده شادکامی، آذر احمدی، فاطمه دامرودی، طیبه قهرمانزاده، حمید سلطان نژاد، جواد مهدی پور، مژگان برنا، صادق هادی پور، سمیرا صالحی، رویا متولیان سنگسری، امیر کسائیان سنگسری، امیر رضا شیرازی نژاد، بتول حدادی، محمد رضا اکرمی، دکتر سپیده بابایی، میثم سرلک، نسیم زهدی، مهدی نصیری، دکتر فرزانه سلیمانی نیسیانی، مریم کاوه، جواد محسنی، نجیمه نکوئی، ژانت پیشدادیان، دکتر حیدریِ، نازنین صابری، ساناز معتمد رستگار، امین گرگین، امیر میرزایی، امیر انصاری، اصغر فضعلی، حمید حاجیان، سعید نوروزی، رضا رسولی، رضا قبادی، داوود اشراقی، عزیز سلیمانی، منصور نوروزی، محمدرضا علیزاده، جواد سعادتی، کوثر قهرمانی، زهره کریمی، آرش حبیبی، رضا حسنی، آرش مرادی، حسین نجاری، نرگس ساعتی، پروفسور علیرضا رحیمی بروجردی، ناصر صفی، اکرم ولی زاده، سودابه حسن زاده، استاد شهرام امیری، خانم خواجه، اصغر نقی زاده، احمد دهقانیان، مهدی عسگری، حسین فلاح پور، پروین حجتی، مهدی عسگری، عصمت خواجه، سهیلا امیری، مهناز فتحی، الهام امیری، مجید حسینی، محمدحسن موسوی، مریم چالوک، راضیه بهره مند، حسین فلاح پور، حامد طوماری، مجید رضوانی فرد، گودرز فیروزی، محمد کریمی، صدف شاهین‌پور، مرتضی انصاری، علیرضا ترک پیچلو، نازی ناصری، خانم ثامنی، بهجت بشارت، سارا بهرامی، آمنه مهاجری، رحیم رحمانی، سلمان حسینی، علیرضا فدایی، حمزه آشوری، رمضان قنبری، بهادر شکیبا، محرم بهاران، حسن جاسبی، مرتضی احمدی، پروانه چالوک، زهرا محمدی، فرامرز صبوریان، مهدی درخشان، محمد راستی، محمد قوامی، فروغ اسماعیلی، سارا روشن، لطف الله شکری، مصطفی فولادی، مرضیه کمانیان، معصومه کریمیان، شهناز ولایی شهریور، مهدی وفایی، سارینا مذهب، لاله مذهب، رضا دبیر، الهام عضدی، دوماری، حسن آزاد.




حمایت بیش از 400 هنرمند خوشنویس از حسن روحانی






 

400 نفر از هنرمندان خوشنویس حمایت خود را از حسن روحانی اعلام کردند.

به گزارش ایلنا، اسامی تعدادی از هنرمندان خوشنویس حامی حسن روحانی به شرح زیر اعلام می‌شود:

محمد جعفری، علی حنیفه، اکبر خسروی، محمدرضا بوستان، حدیثه، صدیقه حسینی، حمید مقدادی، عرفان پژوهنده، احسان سلطانیان، پروانه سادات داداری، حسن موسوی، سید محمد باقرزاده، معصومه ریاحی، علی حنیفه، محمد یراحی، مهرداد نوذری، شایسته، حمیدرضا حجت، علی اعلائی، محمد رستمی، اسفندیار، محمد محمدی، مراد یاسینی، سید مصطفی غفاری، احمدی، مهدی‌خواه، زهرا فلاح نژاد، مریم نیک محمدی، شهرداد نصیری، شهروز نورایی، حسینی، استاد غلامحسین امیرخانی، استاد محمد حیدری، استاد علی اشرف صندوق آرا، استاد شمس الدین مرادی، استاد عسکر محمدی، هادی نامی، میلاد ارشادی، مهرداد منوچهری، مسلم پرهام، مژگان شفارودی،‌ صادق شیخ مهر، ابوذر عباسی، سهیل برادران، بهرام عسگری، علیرضا صرافی، ناهید وفایی، داریوش فرهادی، امین الرزی، رسول میراحمدی، منیره رشتی، احمد عامری، مسلم بهزادی، پرویز پاکدل، عارف براتی، محبت کبیری، لیلا راستگو، اکرم حمزه، سعید نظری، راضیه سماواتی، محمد رمضانی، راضیه سلیمی، صالحی، شبنم صحرایی، حسین زنگنه، سمیرا کلهر، میرمحمد ملکی، کیوان سهرابی، محمد صابر، محمد عباسی، غلامرضا جهانشاهی، محمدرضا طیاری، فاطمه مباشری، کریم آزاد، سلیمانی، علیرضا خلیلی، محسن محمدی، یوسفی، علی براری، محمد رحیمی، مهرنوش مرادی، جهانگیر حی پور، فاطمه فارسی، مصطفی عزیزی، نصیری، سیدرضا میرجلالی، مریم، مراد فتاحی، علی صیفی، رویا احمدی، حمیدرضا حسینی، مهدی اسماعیلی، الهام شریفی، حمید قائمی، مقداد وزیری، میثم عینی، علیرضا وسیقی، طهر اسکندری، صالح، پیام رشیدی، محمدجواد رحمتی، رحیم زاده، هادی مرادی، علی حنیفه، ابوالفتح سیف الهی، امیر عباس نصیری، محمد قوامی، فخری محمد شاهی، محمدحسین مقیمی، فاطمه باجلان، مهری جعفری، اعظم شمس، احد روزبهانی، زهرا شایگان، زهرا کرکری، محمد نوش باد، محمد بانک، علی آقا محمدی، حیدری، آذری، فرشته مومنی، نازگل موسوی، محمد انوشیروای، سلیمانی، فلاح پور، روشنک بقایی، مهسا، مهدی، بشیری، بختیاری، حمید ساسانی، مرضیه صادق محمدی، آذرخش، دنیا یوسف زاده، علی محمودی، التیام، حافظ رنجبر، محمود هیران، عباس تقوی، طاهرخانی، محمد، فلاح نژاد، بهنا زمانی، حسین حق جو، سارا مردانی، هانیه برزگر، سمیرا کلهر، کریم آزاد، آزیتا میراسماعیلی، حمید نیرومند، بهناز جوکار، ساحل تحریری، محمد خورشیدی، شیرین محمودی، معصومه کامکار، عباس خواجوی، محسن عبادی، محمد احمدی، حمید عماری، حمداله اکبری، احمد شکیب، علی رحیم پور، محمود شکری، نصراله ریاحی، علیرضا نفیسی، حجت الله نفیسی، سولماز انوشه، مهدی صالحی، مصطفی ناجیان، خسرو قلیچ خانی، حسن صالح ریاحی، رضا رستمی، محمد پیرایی، مریم متین فر، حافظ عابدینی، راضیه حیران، علی نورمحمدی، صفیه حسینی، مرادی، ایوب تنهایی، حسین ایوبی، وثوقی، محمد زارع، دهقانی،‌کاه وفایی، امجدی، مهین تنهایی، سعی خانپور، اسداله مرادی، محمدعلی معین، پروین سمیعی، آرزو مرادعلی، محمد علی، محسن دهقانی، حسینی، پویان، مریم لطفی، روح الله منفرد، فاطمه سارویی، پگاه شهیدانی، گودرز سلیمانی، زینب باجلان، سارا حسینی، مهناز محرابزاده، سیدمحسن خادم، امید مرادی، محمد بیگلری، فهیه افرند، مجید الهیاری، سارا قلندری، عثمان عبدالله اردکانی، مینا طباطبایی، کورش مظفر بیگی، غلامرضا یادگار، ساردویی نسب، نادر همتی، پیمان آذری، فریبا بیرامی، پیام زندی، محمدرضا مسعودی، یوسف نوروزی، میرحسین دربند، فهیمه اندامی، مرضیه ورامینی، حسن نوری، عباس کاظم علیلو، شهرام راستی، دانیال پاپی، اکبر خسروی، سینا موسوی، اسماعیل حبیبی، یدالله بختیاری، سید عبدالخالق نمازی، مسعود سعادت، سوداگر، سپهر فروهری، مینا باباعلی، بهاره آقایی، امیر هباس توفیق، عباس خواجویی، علی موسوی، مهدی واقف، الیماه، جبار، حسینعلی اسفندیار، مینا همتی، منیزه کامیاب مود، حجت الله جودکی، ایرج مهدوی، سجاد زارعی، منصوز عزیز زاده، سعیدزاده، رضابلایی، غلامرضا ورزی، علی پسندیده، رئیسی، مهتاب باستانی، سعیده وهاب، سیدحسن نجومی، روح الله کاظمی، محمد مشفق، غلامحسین صدیقی، افشین شهبازی، زهرا شایگان، علامحسین زارع احمدی عزیزی، مصطفی تاجیان، گائینی، صفیان، محمدامین بی نیاز، منیر بلایی، رضا زدوار، سلمان قدیری، صادق مرادی، علی حافظی، پریسا علیاری، کیومرث بهرامی، افشین ماسوری، مهدی جلیل زاده، محمد زینعلی، حمید ساسانی، یاور مومن کردی، بهداد کدخدازاده، رضا ندامتکار، یوسف نیرومندی، محمد نقوی، سیدمحمد حسینی، احمد بستانی، شهاب هاشمی، نوری فاطمه، یاسر گنجعلی، استاد سیده صغری حسینی، استاد راضیه سپهر، استاد خلیل فریدی، استاد محسن میر حسینی، افشار بلالایی، مائده قادری، مراد زندی، سید مجید نوری فرد، فیروز محمدی، مجید سهیلی، مینا حیدری، هلیا افخمی، حسن نورود، بهروز یزدانی، مهری اسماعیلی، علی حسینی، حسن تلاهنده، مهدی صندوق آبادی، سینا هنرجو، علی حنیفه، قزنجایی، معینی، الهام طباخی، حمید رودباری، فاتحی، محمدرضا بوستانی، داریوش تازش، حدیثه، شهروز نورالهی، صدیقه حسینی، فریبا پایدارفر، استاد محمود یزدانی، استاد محسن میرحسینی، ابوذر عباسی، سیمین دخت حکیمی، رضا بهادری، علی یعقوبی مهر، شهرام خرمیان، علیرضا انصاری، میثم شیخی، الهاک انتظاری، سارا قلندری، فرشته مقدسی، فرشید فهیم تاش، یاسین علیزاده، فرزان گودرزی، اهورا رکاب طلایی، آرزو میرافضلی، زینت منقبت، روشنک بقایی پور و علیرضا یاراحمدی.

 


ادامه نوشته